"แล้วแต่ตัวนายล่ะกัน ยังไงลูกสาวฉันก็ไม่ยอมให้ไปลำบากด้วยหรอก!"
ลู่ชางเหิงมองซูเหวิน ลูกสาวคนนี้คือแก้วตาดวงใจ เขาทะนุถนอมมาตั้งแต่เล็ก!
"ได้ รู้แล้ว อีกสองสามวันฉันจะไปหาตำแหน่งงานให้ได้ แล้วค่อยหาบ้านอีกที แต่เรื่องที่มาของเงิน ให้บอกว่าเป็นนายออกให้ก่อน"
ซูเหวินคิดแล้วพูด
ลู่ชางเหิงเหลือบตามองซูเหวิน "เป็นไง? เงินมีที่มาไม่สุจริตรึไง?"
ซูเหวินไม่พูดมาก เขาเพิ่งถูกไล่ออกจากตระกูลโหลวมาได้ไม่นาน จู่ๆ มีเงินมากมายขนาดนี้ต้องถูกสงสัยแน่นอน
"ก็ได้ หน้าตัวเองอายได้ก็พอ!" ลู่ชางเหิงไม่พูดต่อ
การสะสมทุนดั้งเดิมมักเปื้อนเลือด ตราบใดที่ลูกสาวได้อยู่ดีกินดี เขาไม่สนใจหรอก คนที่ผ่านยุคเก่ามาอย่างเขาเห็นมานักต่อนักแล้ว!
ผู้แข็งแกร่งย่อมกลืนกินผู้อ่อนแอ ใครปรับตัวได้ก็อยู่รอด!
ในยุคนั้นยังมีโจรผู้กล้าบุกเข้าไปในจวนเป้ยเล่อฆ่าคนชิงทรัพย์ จะบอกว่าพวกเขาเป็นคนเลวได้หรือ?
ทำตามใจตัวเองก็พอ!
เขาคบกับซูเหวินมาหลายวัน เห็นอยู่ว่าเป็นคนมีมโนธรรม คนมีมโนธรรมต่อให้แย่ก็แย่ไม่สุดหรอก!
ลู่เฉียนเฉียนหน้านวลแดงก่ำแนบชิดซูเหวินเหมือนสาวน้อยเพิ่งแต่งงาน ในยุคนี้ผู้หญิงเชื่อว่าอย่างไรเสียก็ต้องตามผัว ต่อให้ผัวเป็นอะไรก็ต้องตาม!
มองผู้ชายของตัวเองแล้วก็อิ่มใจ!
"เอาล่ะ กลับไปพักผ่อนเถอะ"
ลู่ชางเหิงไล่ทั้งสองกลับ พอจะนอนลงก็คิดอะไรขึ้นมาได้เลยวิ่งออกไป
"พวกนายยังไม่ได้แต่งงาน ห้ามอยู่ด้วยกัน! อย่าทำให้ฉันเสียหน้า!"
ลู่เฉียนเฉียนกอดแขนซูเหวิน หันไปถลึงตาใส่นายพ่อ เธอไม่ใช่เด็กแล้ว รู้อยู่แล้ว!