"แกตีเด็กทำไม?!" เจียจางซื่อกอดหลานไว้ด้วยความเจ็บปวดใจ
"มีอะไรก็ไปจัดการกับคนใหม่สิ อย่ามาระบายอารมณ์กับหลานฉัน!"
เจียจางซื่อเช็ดน้ำตาให้ปังกั่ง พลางบ่นว่าเจียตงซวี่
วันนี้ตนเสียเปรียบมา ก็รู้สึกไม่สบายใจเหมือนกัน
"หึ!"
เจียตงซวี่หันหลังเดินเข้าห้องชั้นใน เขาได้ตัดสินใจในใจแล้ว เตรียมหาพรรคพวกที่สนิทไปสั่งสอนซูเหวิน กล้าทำให้ตระกูลเจียขุ่นเคือง ช่างหาที่ตายจริง ๆ!
"หลานรักของยาย เราไม่สนใจพ่อหนูหรอก ไปนอนกับยายเถอะ"
เจียจางซื่ออุ้มปังกั่งขึ้นปีนเตียง ปูที่นอนเสร็จก็กอดปังกั่งแล้วตบเบา ๆ
ฉินหวยหรูเดินออกไปนอกประตู ยกถังปัสสาวะเข้ามาแล้วเดินเข้าห้องชั้นใน หันไปมองหน้าต่างของอีจงไห่แวบหนึ่ง
เห็นกระถางต้นไม้วางอยู่ที่หน้าต่าง แววตาเป็นประกายวูบหนึ่ง ก้มหน้าลงเดินเข้าห้องไป
แต่ที่นางไม่รู้คือ ชายคนหนึ่งกำลังจ้องมองแผ่นหลังของนางอย่างจดจ่ออยู่ที่ข้างหน้าต่างห้องกลางของลานกลาง แววตาเต็มไปด้วยความหลงใหล
มองสะโพกที่โยกย้ายของฉินหวยหรู ชาจู่หัวเราะคิกคัก นับตั้งแต่วันที่ฉินหวยหรูแต่งเข้าลานสี่ประสาน
โลกของเหอ ยู่จู้ก็เต็มไปด้วยสีสัน!
ทุกการยิ้มทุกการขมวดคิ้วทำให้เหอ ยู่จู้มีความสุข อยากจะถีบเจียตงซวี่ออกไปแล้วทะนุถนอมฉินหวยหรูให้ดี ๆ เสียเหลือเกิน!
น่าเสียดาย! น่าเสียดายจริง ๆ!
ไม่มีโอกาสเลย!
ฉินหวยหรูวางถังปัสสาวะไว้ข้างกำแพง ปิดประตูแล้วเดินเข้าห้องชั้นใน
เจียตงซวี่นอนอยู่บนเตียงแล้ว ฉินหวยหรูแก้กระดุม ถอดเสื้อผ้าฝ้ายออกเผยให้เห็นเสื้อในลายดอกไม้ แล้วปีนขึ้นเตียงไป