แต่พอคิดถึงคำขู่ของจินเอ้อ เขาก็ยังคงกรอกข้อมูลมั่ว ๆ ลงไปสองสามช่อง แล้วทำแบบแปลนปลอมขึ้นมาออกมา
“ทำเสร็จตั้งนานแล้ว”
เจียตงซวี่ยื่นแบบแปลนให้
ลูกน้องสองคนมองเจียตงซวี่ด้วยความระแวง แต่พวกเขาไม่เข้าใจแบบแปลน จึงได้แต่ลากตัวเจียตงซวี่กลับไปตรวจสอบ
จินเอ้อรออยู่ในลานบ้านมานานแล้ว พอเห็นลูกน้องจับตัวเจียตงซวี่กลับมา ก็ตื่นเต้นรีบคว้าแบบแปลนไป
“ในที่สุดก็ได้มา!”
จินเอ้อตั้งใจจะไปหาท่านหลิวทันที เพื่อให้ช่วยนำตัวจินต้าออกมา แต่เพื่อความปลอดภัย เขาจึงโบกมือเรียกลูกน้อง
ไม่นานนัก ช่างขีดคนหนึ่งจากโรงงานรีดเหล็กก็เดินเข้ามา
จินเอ้อยื่นแบบแปลนให้ช่างขีดคนนั้นแล้วถาม
“ช่วยดูหน่อยสิว่าแบบแปลนนี้ถูกต้องไหม?”
ช่างขีดคนนี้เป็นช่างขีดระดับห้า ระดับสูงกว่าเจียตงซวี่มาก แต่ก็ไม่เคยเกี่ยวข้องกับชิ้นงานระดับสูงแบบนี้มาก่อน
เขาเป็นหนี้เงินจินเอ้อ จึงทำได้เพียงทำตามที่จินเอ้อสั่ง มองเจียตงซวี่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ แล้วก็พยักหน้า
อาจารย์ของเจียตงซวี่คืออีจงไห่ ในโรงงานรีดเหล็กก็ค่อนข้างมีชื่อเสียง แบบแปลนที่เขานำมาก็น่าจะเป็นของจริง
พอเห็นช่างขีดยืนยัน จินเอ้อก็ตื่นเต้นคว้าแบบแปลนแล้วเดินออกไป ในฐานะคนนอกที่ไม่เข้าใจแบบแปลนเลย พอมีผู้เชี่ยวชาญพยักหน้าให้ ก็ควรจะเป็นของจริง!
เขามองคนทั้งสองด้วยสายตาเย็นชา อยากจะฆ่าปิดปาก แต่คิดไปคิดว่าในอนาคตอาจยังใช้ประโยชน์ได้อีก จึงละทิ้งความคิดนั้น
จินเอ้อหัวเราะเสียงดัง “คราวนี้ต้องขอบคุณพี่ตงซวี่มากนะ! เงินนี้เป็นค่าตอบแทน ต่อไปถ้ามีอะไรก็คงต้องรบกวนพี่ตงซวี่อีก!”