ลู่เฉียนเฉียนยอมรับชะตากรรมแล้ว นางสู้แรงของซูเหวินไม่ได้ ตามไปก็แล้วกัน
ทั้งสองเดินเข้าร้านเหล้าเล็ก ๆ
สวีฮุ่ยเจินอุ้มเด็กอยู่ในเคาน์เตอร์ถามขึ้น "สองท่านจะเอาอะไรดี?"
ซูเหวินมองไปที่ไช่เฉวียนอู๋ซึ่งหน้าตาคล้ายเหอต้าชิงกำลังช่วยเก็บของ ก็รู้ว่าตอนนี้ไช่เฉวียนอู๋แต่งงานกับสวีฮุ่ยเจินแล้ว
"เอาเหล้าหนิวหลานซานครึ่งจิน กับกับแกล้มในร้านมาลองชิมหน่อย"
ซูเหวินพูดตรง ๆ
"ได้เลย"
มองไช่เฉวียนอู๋ที่วุ่นวาย ซูเหวินก็คิดในใจ ถ้าจะเรียกชาจู่มาละก็ ไม่รู้ว่าเขาจะคิดยังไงนะ?
จะคุกเข่ากราบเรียกพ่อเลยมั้ย?
แต่ไม่นานเขาก็เลิกล้มความคิดนั้น เขาไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับชาจู่ จะไปบอกเขาทำไม!
ไม่นานขวดเหล้าเซรามิกสีขาวก็ถูกวางตรงหน้าทั้งสอง พร้อมกับกับแกล้มสามจาน มีถั่วลิสงทอด หมูยำ ไส้กรอกกระเทียม ล้วนเป็นกับแกล้มยอดนิยมของคนปักกิ่งเก่า
"พี่สาวลองชิมดูมั้ย?"
ซูเหวินรินเหล้าให้ลู่เฉียนเฉียนแก้วหนึ่ง และรินให้ตัวเองอีกแก้ว
ถูกลู่เฉียนเฉียนจ้องเขม็ง นางก็ยกแก้วขึ้นจิบ เห็นพ่อตัวเองดื่มบ่อย แต่นางไม่เคยรู้รสชาติมาก่อน
เหล้าหนิวหลานซานหนึ่งแก้วเข้าคอ ลู่เฉียนเฉียนเผ็ดจนหน้านี้แดงไปหมด ซูเหวินเห็นดังนั้นก็รีบใช้ตะเกียบคีบไส้กรอกกระเทียมยัดเข้าปากนางทันที
"พี่สาวค่อย ๆ จิบหน่อย ดื่มเร็วเกินไปแล้ว!"
ลู่เฉียนเฉียนมองตะเกียบที่ซูเหวินใช้ป้อนนาง แล้วก็คีบกับแกล้มเข้าปากตัวเอง หน้ายิ่งแดงหนักขึ้น ไอ้หมอนี่ตั้งใจทำใช่ไหม!