“การช่วยเหลือครั้งนี้ ฟังคำสั่งของท่านลู่เฒ่าเป็นหลักได้หรือไม่?” ท่านหลิวมองไปที่ลู่ชางเหิง
ลู่ชางเหิงทำได้เพียงพยักหน้า การปฏิบัติการครั้งนี้ดูท่าจะเต็มไปด้วยอันตราย
เมื่อเห็นลู่ชางเหิงพยักหน้า ท่านหลิวก็พึงพอใจและมองไปที่เหล่ายอดฝีมือคนอื่นๆ
“โรงพักเจียะเต้าคูมีคนทั้งหมด 30 คน พวกเจ้าเพียงแค่เข้าไปในห้องขังแล้วช่วยจินต้าออกมาให้ได้ก็พอ!
ข้าไม่สนว่าพวกเจ้าจะใช้วิธีใด ข้าเพียงต้องการเห็นคนผู้นี้ปรากฏตัวต่อหน้าข้า!”
“รับทราบ!”
คนที่เหลือต่างมองหน้ากัน แล้วจำใจพยักหน้ารับ ดูท่าคืนนี้ต้องเอาจริงกันแล้ว!
จินเอ้อพยักหน้าอย่างพึงพอใจ ท่านหลิวผู้นี้สมกับเป็นนายหน้าชื่อดังจริงๆ ที่สามารถรวบรวมยอดฝีมือมากมายขนาดนี้เพื่อช่วยพี่ชายของเขา ดูท่าเขาจะเดิมพันถูกแล้ว!
“หม่า อู่ คราวนี้เจ้าตามไปด้วยสักครั้ง!”
ท่านหลิวส่งสัญญาณให้มือมีดบินที่อยู่ข้างกาย นี่คือการกันไว้เพื่อป้องกันไม่ให้คนเหล่านี้ไม่ทุ่มเทเต็มที่
มีคนของตัวเองคอยจับตามอง เขาก็จะได้วางใจ!
“ได้!”
หม่า อู่ พยักหน้าตกลง ในบรรดาคนเหล่านี้ก็มีเพียงลู่ชางเหิงที่น่าจับตามองหน่อย ถ้าห่างระยะได้ ที่เหลือก็เป็นเพียงแค่เปลือก ไม่ต้องกังวล!
“แล้วจะรออะไรอีกล่ะ? ออกเดินทางได้! ไปเร็วกลับเร็ว!”
ท่านหลิวทำมือเป็นเชิงเชิญ ลู่ชางเหิงเดินออกไปเป็นคนแรก ที่เหลือก็จำใจตามไป
แม้แต่จินเอ้อก็เตรียมจะตามไปด้วย การช่วยพี่ชายของตัวเอง เขาจะหลบเลี่ยงได้อย่างไร!
“เฮ้! จินเอ้อ ไม่ต้องไปหรอก คนขนาดนี้ถ้ายังช่วยพี่ชายเจ้าไม่ได้ ก็แสดงว่าพี่ชายเจ้ามีเวรมีกรรมถึงคราวนั้นแล้ว!”