ลู่เฉียนเฉียนเตรียมตัวเสร็จสิ้น จึงพูดกับสองคนในลานบ้าน
"ไปกันเถอะ พวกเราไปด้วยกัน"
สามคนเดินไปตามถนน ลู่เฉียนเฉียนพาพ่อของเธอไปตัดผมก่อน
จากนั้นลู่ชางเหิงก็เริ่มใช้จ่าย ชายชราคนนี้มีความรู้และประสบการณ์ เคยผ่านร้อนผ่านหนาวมาแล้ว!
เขาเดินไปที่ร้านเน่เหลียนเซิง ซื้อรองเท้าผ้าปักกิ่งโบราณสองคู่ เลือกแบบที่แพงที่สุด คู่ละแปดหยวน
รองเท้าคู่นี้เป็นพื้นรองเท้าหลายชั้นที่ช่างฝีมือแกะสลักเย็บด้วยเข็มและด้าย เดินแล้วมั่นคง เท้ารู้สึกนุ่มสบาย พื้นรองเท้าใช้วัสดุชั้นดี เงางามนุ่มนวล ไม่ขน ดูหรูหรามาก!
ซื้อรองเท้าเสร็จ ก็ไปที่ร้านรุ่ยฝูเสียง ซึ่งเป็นร้านใหญ่ที่สุดในแปดร้านดังแห่งปักกิ่ง!
ชายชราเข้าไปเลือกผ้าที่ชอบที่สุดชุดหนึ่ง
ชุดคลุมยาวผ้าไหมชั้นดีจากหังโจว ผ้านุ่มลื่นและเป็นมันเงา ทรงเรียบหรู สวมใส่แล้วดูสง่างาม
ด้านนอกสวมเสื้อกั๊กปักอย่างประณีตจากซูโจว ลวดลายซับซ้อนละเอียดอ่อน ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ ฝีเข็มประณีต ดูดีมีระดับ
ด้านล่างสวมกางเกงขายาวเอวสูงจากจิ๋นโจว ทรงกางเกงรีดเรียบ วัสดุชั้นเยี่ยม ใส่คู่กับรองเท้าผ้าจากเน่เหลียนเซิงแล้ว ดูมีรสนิยมแบบเศรษฐีเก่าจริงๆ!
ซูเหวินเห็นแล้วยกนิ้วโป้งให้ ชุดคลุมยาวเสื้อกั๊กแบบนี้ใส่คู่กับรองเท้าเน่เหลียนเซิง บอกว่าเป็นนายทุนที่ดินก็ยังได้!
ลู่ชางเหิงฮัมเพลง แล้วถามซูเหวินว่า "เป็นไงลูกศิษย์ ชุดฉันชุดนี้ดูดีไม่ใช่หรือ?"
"ดูดี แต่รู้สึกยังขาดอะไรบางอย่าง" ซูเหวินเอ่ยพลางลูบคาง
ลู่ชางเหิงก้มมองชุดตัวเอง "ขาดอะไร?"
ซูเหวินนึกตามที่เคยเห็นในซีรีส์ "ขาดนาฬิกาพก สักเรือนที่มีโซ่ แขวนไว้ที่หน้าอก ว่างๆ ก็เปิดฝาดูเวลา ถึงจะดูมีระดับ!"
ลู่ชางเหิงพยักหน้า "มีเหตุผล คนรวยจะไม่มีนาฬิกาได้ยังไง ไปกัน ไปซื้อกัน!"
ลู่เฉียนเฉียนหน้านิ่วคิ้วขมวด ชุดของพ่อชุดเดียวก็หมดไปตั้งสามร้อยกว่าหยวนแล้ว ถ้าซื้อนาฬิกาอีก เรือนก็เกือบสี่ร้อย!