ชายทั้งสองพยักหน้ารัวเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความทุกข์ระคนยิ้มทั้งน้ำตา ต่อไปหากพบซูมู่ พวกเขาจะต้องหลีกไปให้ไกล!
ซูมู่จึงพอใจแล้วจากสำนักศึกษาไป
เขายังมีเรื่องอีกมากต้องทำ ไม่อยากเสียเวลาอันล้ำค่าไปกับคนพวกนี้
ส่วนซุนกว่างเม่ากับฉีอิงนั้น ต้องหัวเราะจนกว่าจะครบหนึ่งชั่วยามจึงจะหยุดได้
ขาทั้งสองข้างของพวกเขาก็ต้องรออีกหนึ่งชั่วยามจึงจะกลับมารู้สึก
หลังออกจากสำนักศึกษา ซูมู่มุ่งหน้าไปยังตลาดถนนตะวันออกทันที
เวลานี้ของกินของใช้ในบ้านขาดแคลนไปเสียทุกอย่าง ทั้งข้าว น้ำมัน เกลือ ธัญพืช และเนื้อสัตว์ล้วนต้องซื้อ
อีกสองเดือนก็จะเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว เสื้อผ้าและเครื่องนอนของคนในบ้านต้องเตรียมไว้ล่วงหน้า มิฉะนั้นฤดูหนาวนี้คงผ่านไปได้ยาก
แต่เงินที่นำออกมาจากบ้านยังใช้ไม่ได้ในยามนี้ เพราะต้องเก็บไว้คืนค่าสินสอดให้พี่รอง
รออีกสองวัน เมื่อเงินจากการขายยาห้ามเลือดเข้ามาแล้ว ค่อยคิดซื้อข้าวของที่ต้องใช้ในฤดูหนาว
ยามนี้เขาตั้งใจซื้อธัญพืชกับเนื้อสัตว์กลับไปก่อน
ที่บ้านไม่ได้กินเนื้อมานานแล้ว อีกทั้งลูกพี่ลูกน้องชายหญิงหลายคนนั้นผอมราวกับถั่วงอก กำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโต ย่อมต้องกินอาหารดี ๆ
ซูมู่เดินดูแผงขายเนื้ออยู่รอบหนึ่ง ก่อนจะเลือกแผงที่ราคาย่อมเยากว่า แล้วซื้อเนื้อสามชั้นติดมันติดเนื้อมา 5 ชั่ง
ราคาหมูในยุคนี้ไม่นับว่าแพงนัก เนื้อสามชั้นชั่งละ 12 เหวิน ส่วนเนื้อส่วนอื่นชั่งละ 10 เหวิน
ส่วนเครื่องในหมูและกระดูกชิ้นใหญ่ที่เลาะเนื้อออกจนหมดแล้ว ชั่งละ 2 เหวินเท่านั้น