“ถ้าทำแบบนี้ ก็ดูมีความเป็นไปได้ขึ้นมาจริง ๆ...”
หวางชิงครุ่นคิด สีหน้าเต็มไปด้วยความขบคิด ความคิดในหัวเริ่มแล่นฉิว ก่อนจะเอ่ยว่า
“แต่แค่เลือดศพผียังไม่พอ...”
“ของนี่กดพลังของผีดุร้ายระดับเดียวกันได้แค่หนึ่งในห้าเท่านั้น...”
แม้สำหรับพวกเขาที่อยู่ในระดับนี้ การถูกลดพลังลงหนึ่งในห้าก็นับว่าเสียเปรียบไม่น้อยแล้ว แต่ก็ยังไม่มากพอให้จัดการผีดุร้ายได้อย่างง่ายดาย...
“นายหมายความว่ายังไง?”
ไป๋เยวียนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วถาม
“ฉันรู้จักอุปกรณ์ภูตผีอยู่สองสามชนิดที่มีสรรพคุณคล้ายเลือดศพผี...”
หวางชิงเลียริมฝีปากแล้วกล่าวว่า
“ถ้าเอาอุปกรณ์ที่กดพลังได้หลายชนิดมาใช้ร่วมกัน ผลลัพธ์ก็จะต่างกันราวฟ้ากับเหว!”
“หืม?”
ไป๋เยวียนมีสีหน้าแปลกใจ ก่อนจะถามว่า
“ยังมีอุปกรณ์ภูตผีประเภทเดียวกันอีกหรือ? กดพลังของผีดุร้ายได้มากที่สุดแค่ไหน?”
ความรู้เรื่องอุปกรณ์ภูตผีของเขาย่อมสู้หวางชิงไม่ได้ อีกฝ่ายมาจากขุมอำนาจใหญ่ แถมที่บ้านยังทำธุรกิจเกี่ยวกับเรื่องลี้ลับ จึงย่อมรู้เห็นมามากกว่า
“มีอุปกรณ์อะไรบ้าง ต้องตรวจดูก่อนถึงจะรู้...”
หวางชิงนึกอะไรขึ้นมา จากนั้นหนังสือธรรมดาเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ
“หืม? นี่คืออะไร?”
ไป๋เยวียนชะงักเล็กน้อย แววตาฉายความประหลาดใจ
“นี่คือสมุดบันทึกคลังของตระกูลหวาง ข้างในบันทึกเวลาเก็บเข้าและการใช้งานของอุปกรณ์ภูตผีชนิดต่าง ๆ ไว้...”