โจวหานเห็นว่าหวางชิงกับอีกคนมีท่าทีหนักแน่น จึงไม่ได้โต้แย้งอีก ทว่าในใจยังคงซาบซึ้งอย่างยิ่ง
เวลานี้
ไป๋เยวียนยิ้มพลางกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น พวกนายก็ช่วยกันชดใช้ส่วนนี้แล้วกัน”
“ได้!”
ทั้งสามคนตอบตกลงโดยไม่ลังเล
ไม่นานนัก
หวางชิงก็คำนวณของที่ได้จากการต่อสู้ครั้งนี้ออกมา มีมูลค่าราวหนึ่งหมื่นห้าพัน นับเป็นจำนวนมหาศาลทีเดียว
แต่พวกเขาจำเป็นต้องซื้อเสบียงสำหรับพื้นที่ส่วนกลาง
อีกทั้งยังยืมอุปกรณ์ภูตผีของนักเรียนคนอื่นมา จึงต้องคืนให้ด้วย
เมื่อจัดการเรื่องเหล่านี้เรียบร้อยแล้วและแบ่งของกัน แต่ละคนก็จะได้รับคริสตัลผีเพียงสองพันกว่าเม็ด ไม่ได้เป็นผลตอบแทนเหนือคาดอะไรนัก
อย่างน้อยเมื่อเทียบกับของที่ไป๋เยวียนได้มาแล้ว นับว่าเทียบกันไม่ติดเลย…
อย่างไรเสีย แค่ผีดุร้ายระดับสี่อักขระตัวเดียวก็มีมูลค่าสูงลิบแล้ว…
คืนนั้นเอง
หน้ากาผีกลืนกินผีดุร้ายทั้งหมดจนหมด ทำให้จำนวนเหรียญผีพุ่งทะลุห้าหมื่นขึ้นไปในทันที
แค่ผีหิมะตัวนั้นก็ให้เหรียญผีถึงสามหมื่น มากกว่าเจ้าสาวผีเสียอีก แต่พลังของอีกฝ่ายวิปริตถึงเพียงนั้น ย่อมไม่ใช่สิ่งที่เจ้าสาวผีจะเทียบได้
ตอนนี้ไป๋เยวียนร่ำรวยขึ้นมาอย่างแท้จริง หากเก็บเหรียญผีเพิ่มอีกสักหน่อย ก็มีหวังซื้อผีระดับสามอักขระที่ห่วยที่สุดได้สักตัว…
แต่ตอนนี้เขาจำเป็นต้องเก็บเหรียญผีไว้ใช้ยามฉุกเฉิน อีกทั้งผีระดับสามอักขระที่ห่วยที่สุดก็ไม่เข้าตาเขาอยู่แล้ว จึงยังไม่มีความคิดจะหลอมรวมพลังผีดุร้ายตัวใหม่ในตอนนี้