“เขตแดนผีคลุ้มคลั่ง ดูดกลืนวิญญาณ ฮี่ ๆ...”
ไป๋เยวียนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ ดูเหมือนจะนึกภาพผลลัพธ์ของการผสานความสามารถทั้งสองเข้าด้วยกันได้แล้ว
ตามที่เขาคาด ต่อให้เป็นคนภูตวิญญาณขั้นสี่อักขระระดับสูงสุดก็ยังได้รับผลกระทบไม่น้อย อาจถึงขั้นเหม่อลอยไปในทันที ส่วนไป๋เยวียนก็จะฉวยโอกาสลงมือสังหารอีกฝ่ายให้สิ้นซาก แล้วใช้วิชาผีบทที่สี่ของผีหยินกดร่างอมตะของมันไว้จนขยับไม่ได้!
หากอีกฝ่ายไม่มีความสามารถเอาตัวรอด เกรงว่าคงถูกเขาสังหารในพริบตา...
“ขอแค่ผสานศพหญิงแห่งแม่น้ำผิงอันได้อีกตน ฉันก็จะก้าวขึ้นไปอยู่ในระดับสูงสุดของขั้นสี่อักขระได้ทันที...”
ไป๋เยวียนเลียริมฝีปาก
เขาไม่คิดเลยว่าหลังเพิ่งเลื่อนขั้นมาถึงขั้นสี่อักขระช่วงปลาย ไม่นานก็จะได้ยกระดับครั้งใหญ่อีก...
สำหรับคนภูตวิญญาณคนอื่น นี่แทบเป็นเรื่องที่ไม่กล้าคิด เพราะยิ่งระดับของคนภูตวิญญาณสูงขึ้น การเพิ่มพูนพลังยิ่งยากเย็น บางทีอาจติดอยู่กับที่เป็นเวลานานจนไม่อาจก้าวหน้าได้...
แต่เส้นทางที่ไป๋เยวียนเลือกเดินกลับแตกต่างออกไป ยิ่งแข็งแกร่ง ประสิทธิภาพในการสังหารผีก็ยิ่งสูง ความเร็วในการพัฒนาพลังไม่เพียงไม่ชะลอลง กลับยิ่งทวีขึ้นอย่างผิดธรรมดา...
“ถ้ายกระดับผีเงากับแม่น้ำผิงอันให้ถึงขั้นสี่อักขระได้ เมื่อพลังผีดุร้ายทั้งสามสายผสานกัน ฉันคงไร้เทียมทานในขั้นสี่อักขระอีกครั้งกระมัง...”
ไป๋เยวียนคิดในใจ อารมณ์ยิ่งเบิกบานขึ้นเรื่อย ๆ