ไป๋เยวียนมองความสามารถของศพหญิงแห่งแม่น้ำผิงอัน แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
แค่พรสวรรค์อย่างเดียวก็เหนือกว่าผีสามอักขระตนอื่น ๆ มากแล้ว พลังลี้ลับของมันมีมากกว่าผีระดับเดียวกันถึง 30 เปอร์เซ็นต์!
นั่นหมายความว่าความอึดในการต่อสู้ของมันเหนือกว่าผีระดับเดียวกันอย่างมาก นี่เองคือสาเหตุที่ศพหญิงแห่งแม่น้ำผิงอันต่อสู้กับคนภูตวิญญาณผีสามอักขระหลายคนได้ยืดเยื้อในคราวนั้น
“วิชาดูดกลืนวิญญาณคงเป็นวิชาผีที่แม่น้ำผิงอันใช้ล่อลวงผู้บุกรุกในตอนนั้น...”
ไป๋เยวียนครุ่นคิด
น่าเสียดาย หากเขาหลอมรวมมัน ความสามารถบางส่วนจะถูกลดทอนลง ไม่สามารถสร้างทาสผีถาวรได้ ทำได้เพียงควบคุมชั่วคราวเท่านั้น
แต่สำหรับไป๋เยวียนแล้ว เรื่องนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบมากนัก อย่างไรเสีย ผีดุร้ายทั้งหมดที่อยู่ในมือเขาก็จะถูกหน้ากากผีกลืนกิน ไม่เหลือทาสผีไว้สักตน
ยิ่งไปกว่านั้น หากจำเป็นจริง ๆ โรงพยาบาลผีจิตของเขาก็สามารถสร้างทาสผีจำนวนมากได้ในภายหลัง
ส่วนความสามารถที่สามอย่างการฟื้นฟูความแค้น เมื่อใช้ร่วมกับพรสวรรค์ ก็ยกระดับความสามารถในการต่อสู้ยืดเยื้อของแม่น้ำผิงอันขึ้นไปอีกขั้น
สำหรับเขาที่มีร่างอมตะ พลังลี้ลับก็ไม่ต่างจากแถบพลังชีวิต สิ่งนี้ช่วยฟื้นฟูพลังลี้ลับได้อย่างมาก แม้จะเทียบกับความสามารถในการคืนชีพไม่ได้ แต่ก็แทบไม่ต่างจากการมีชีวิตที่สอง
“ผีสาวตนนี้ช่างร้ายกาจจริง ๆ หากปล่อยไว้นานโดยไม่จัดการ เกรงว่าแม่น้ำผิงอันจะกลายเป็นแดนลี้ลับอย่างแท้จริง...”