“ลุง!”
ในตอนนั้น ไป๋เยวียนพลันนึกอะไรขึ้นมาได้ พอดีกับที่เห็นชายร่างใหญ่ซึ่งจัดหาที่พักให้พวกเขา
“เอ๊ะ? มีอะไรหรือ พวกน้องชาย”
ชายร่างใหญ่รีบเดินเข้ามาหา
เขาเป็นคนมีอัธยาศัยดีอยู่แล้ว อีกทั้งไป๋เยวียนกับพวกยังเป็นลูกค้าของเขา ย่อมไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย
“ในหมู่บ้านนี้เกิดอะไรขึ้นหรือ?”
“กำลังจะจัดงานมงคลน่ะ”
ชายร่างใหญ่เกาศีรษะพลางยิ้ม “พูดแล้วพวกคุณก็มาถูกจังหวะพอดี พรุ่งนี้มาร่วมงานได้ด้วยนะ ได้ยินว่ามีคนจะมาขับร้องงิ้วฉลองกันโดยเฉพาะเลย!”
“งานมงคลหรือ?”
ไป๋เยวียนนึกสนใจขึ้นมา “ใครแต่งกับใครหรือ?”
เขากวาดตามองชาวบ้านรอบหนึ่ง แต่ไม่เห็นคนหนุ่มสาวเลยสักคน...
“หญิงสาวจากหมู่บ้านข้าง ๆ จะแต่งเข้ามา...”
ชายร่างใหญ่ฉีกยิ้ม “ได้ยินว่าหญิงสาวคนนั้นงดงามราวบุปผา สวยมากทีเดียว...”
“ยังมีหมู่บ้านข้าง ๆ อีกหรือ?!”
แววตาของไป๋เยวียนฉายความฉงนเล็กน้อย
เขาหมายความว่า บนภูเขาอวี้หนิงยังมีหมู่บ้านมากกว่าหนึ่งแห่งอย่างนั้นหรือ?
ในตอนนี้เขาเริ่มสงสัยว่าตัวเองอาจเดินมาผิดทาง...
“มีสิ”
ชายร่างใหญ่พยักหน้า “นอกจากหมู่บ้านเฟิงอวี้ของพวกเรา ทางตะวันออกยังมีหมู่บ้านเฟิงหนิงอีกแห่ง”
“อย่างนี้นี่เอง...”
ไป๋เยวียนลูบคาง แล้วก็ไม่ได้ถามอะไรต่อ
สิ่งที่เขาสนใจคือผีดุร้าย ส่วนงานแต่งของชาวบ้านไม่ได้ดึงดูดความสนใจเขาเท่าไรนัก
ไม่นานชายร่างใหญ่ก็จากไป เริ่มตกแต่งหมู่บ้านต่อเพื่อเพิ่มบรรยากาศรื่นเริง
“เหล่าไป๋ นี่มันเรื่องอะไรกัน?”