“ผมเจียงหมิง ขอถามว่าพวกท่านเป็นใครกัน…”
“หืม?”
ไป๋เยวียนเลิกคิ้ว เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจว่า
“นายไม่รู้จักพวกเราหรือ?”
เขาค่อนข้างประหลาดใจอยู่บ้าง เพราะทั้งสี่คนมีชื่อเสียงไม่น้อย โดยเฉพาะหานอวี่กับหวางชิงที่มีสถานะพิเศษ คนจากขุมกำลังชั้นยอดหลายแห่งล้วนรู้จักพวกเขา
ก่อนหน้านี้ คนตระกูลเจียงเจ็ดแปดคนที่พวกเขาสังหาร ต่างจำหานอวี่กับหวางชิงได้ทันทีที่เห็น
เจียงหมิงชะงักไปเล็กน้อยเช่นกัน แล้วพึมพำในใจว่า
หรืออีกฝ่ายจะมีชื่อเสียงมาก?
เขาไม่ได้คิดต่อ เพียงอธิบายว่า“ผมฝึกฝนอยู่แต่ในบ้านมาหลายปี ไม่ค่อยรู้เรื่องราวภายนอกนัก…”
“ช่างเถอะ ขี้เกียจอธิบายให้นายฟัง แค่รู้ว่านายแซ่เจียงก็พอ”
ไป๋เยวียนส่ายหน้า
ชั่วพริบตา ใบหน้าของเขาพลันฉายแววสังหาร ร่างหายวับไปทันที
“แย่แล้ว…”
เจียงหมิงสัมผัสได้ถึงอันตรายทันควัน เขาเรียกวัตถุผีร่วมกำเนิดออกมาตามสัญชาตญาณ
วินาทีถัดมา
ไป๋เยวียนปรากฏตัวอยู่ด้านหลัง สีหน้าเย็นชา ผีหัวมนุษย์ในมือระดมโจมตีอย่างบ้าคลั่ง!
สีหน้าเจียงหมิงเปลี่ยนฉับพลัน ทำได้เพียงตั้งรับ
อีกฝ่ายลงมือเด็ดขาดเกินไป ทั้งพลังลี้ลับที่ระเบิดออกมายังน่าตกตะลึง ทำให้เขาตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในทันที
“ฉันเป็นคนตระกูลเจียงนะ!”
เขาทั้งโกรธทั้งตกใจ อดไม่ได้ที่จะยกภูมิหลังของตนขึ้นมาอ้างอีกครั้ง
ทั่วทั้งประเทศต้าเซี่ย แทบไม่มีใครกล้าไม่ไว้หน้าตระกูลเจียง…
“ก็เพราะเป็นคนตระกูลเจียงนั่นแหละถึงฆ่า!”
มุมปากไป๋เยวียนยกขึ้น เผยรอยยิ้มเย้ยหยัน