“ช่างเถอะ ไม่คิดแล้ว อย่างไรเสีย ปฏิบัติการครั้งนี้ก็ล้มเหลว”
เจียงหยวนส่ายหน้า แววตาฉายความจนใจอยู่บ้าง
ไม่ว่าพวกเขาจะวิเคราะห์อย่างไร ข้อเท็จจริงก็คือพวกเขาล้มเหลว...
ครั้งนี้ กองกำลังใหญ่ทั้งสองฝ่ายต้องจ่ายราคาไปไม่น้อย
ส่วนปฏิบัติการที่มุ่งจัดการไป๋เยวียนกับพวก ได้แต่จำต้องยุติลง
ในเมื่อการสาปสังหารล้มเหลว หากคิดจะฆ่าทั้งสองคน พวกเขาก็ทำได้เพียงเชิญยอดฝีมือมาลงมือโดยตรง และเมื่อดูจากฝีมือของทีมไป๋เยวียนแล้ว หากต้องการสังหารให้สำเร็จ ก็มีแต่ต้องเชิญคนภูตวิญญาณระดับสี่อักขระที่เป็นยอดฝีมือมาเท่านั้น...
แต่คนระดับนี้ลงมือ ค่าตอบแทนย่อมไม่ถูก พวกเขาคงจ่ายไม่ไหวในเวลาอันสั้น...
“ช่างเถอะ ค่อยว่ากันทีหลัง”
เจียงหยวนส่ายหน้า ทำได้เพียงกดความแค้นที่มีต่อโจวหานลงไป
กล่าวจบ เขาก็ทะยานขึ้นฟ้า ก่อนจะหายลับไปในท้องฟ้ายามราตรีอย่างรวดเร็ว...
ลู่อวิ๋นเทียนสีหน้าหม่นคล้ำ ยืนอยู่บนยอดเขารกร้างเพียงลำพัง
เขาไม่คิดเลยว่า ตระกูลลู่ที่ยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้ เมื่อต้องรับมือกับเด็กหนุ่มจากชาวบ้านคนหนึ่ง กลับไร้หนทางโดยสิ้นเชิง
“อุปสรรคใหญ่ที่สุดคือจางชิงเต้า...”
แววสังหารวาบผ่านดวงตา
สาเหตุที่ไป๋เยวียนรับมือได้ยากถึงเพียงนี้ ล้วนเป็นเพราะจางชิงเต้า ทำให้พวกเขาไม่กล้าลงมืออย่างโจ่งแจ้งเกินไป
“ปล่อยให้พวกแกมีชีวิตต่อไปอีกสักพัก...”
เขาพึมพำกับตัวเอง แล้วพลันกลืนหายไปในความมืด ร่างเลือนหายไร้ร่องรอย...
...