“อาจารย์ครับ ตามสถิติของผมตอนนี้ เข้าห้องเรียนพิเศษได้แล้วใช่ไหมครับ?”
“โดยพื้นฐานแล้วไม่มีปัญหา”
หวางหลีพยักหน้า เขาอยากให้ไป๋เยวียนเปล่งประกายไปทั่วทั้งเวที แต่เจ้านี่กลับเปล่งประกายเกินไปหน่อย...
รวมกับผลงานก่อนหน้านี้ ในเวลาแค่เดือนกว่า ๆ ไป๋เยวียนสองคนจับผู้ก่อความวุ่นวายได้เกือบร้อยคน
นี่มันไม่ใช่มนุษย์แล้ว...
“คือว่า รางวัลก็ช่วยขอให้หน่อยนะครับ...”
นอกจากจะได้เข้าห้องเรียนพิเศษแล้ว ภารกิจปราบปรามครั้งนี้ กรมลี้ลับจะแจกคริสตัลผีเป็นจำนวนมาก ซึ่งเขาก็ต้องได้มาอยู่ดี
“วางใจได้ ไม่ขาดหรอก”
หวางหลีพยักหน้า แล้วพูดต่อว่า
“เอาล่ะ นายกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
เขาหันหลังเดินไปยังโรงงานร้าง ท่าทางจะไปช่วยจัดการสถานที่เกิดเหตุ
ถ้าไม่จัดการโดยเร็ว แล้วมีคนมาเห็น คงคิดว่าเป็นฉากฆาตกรรมของผีดุร้ายประหลาดแน่...
“พี่ไป๋ นายว่าเราจะได้คริสตัลผีเท่าไหร่กันนะ?”
“คงไม่น้อยหรอก...”
ภารกิจครั้งนี้ ไม่ได้บอกว่าจับได้คนละเท่าไหร่ จะแจกตามผลงานโดยรวม
แต่สองคนนี้ต้องได้มากที่สุดอยู่แล้ว ไม่เช่นนั้นก็เป็นการโกงโจ่งแจ้ง...
“เสี่ยวหาน ตามพี่มากินของดีด้วยกันเถอะ...”
สองคนคล้องคอเดินจากไป...
...
สามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เหล่านักเรียนภูตผีกลับมาที่ห้องเรียนเพื่อรวมตัวกันอีกครั้ง
ตามธรรมเนียม ทุกช่วงเวลาพวกเขาจะกลับมาโรงเรียน หนึ่งเพื่อดูว่านักเรียนมีคนเดือดร้อนไหม สองเพื่ออัปเดตคู่มือเป้าหมาย
เพราะทุกวันจะมีคนถูกจับ และมีผู้ก่อความวุ่นวายรายใหม่เกิดขึ้น กรมลี้ลับจึงต้องอัปเดตให้ทันเวลาเสมอ