“ยี่สิบเท่า?!”
น้ำเสียงของลู่เฉินเฟิงแหลมสูงขึ้นทันที
เขาย่อมรู้ดีว่าค่าจ้างสังหารผู้บำเพ็ญสามอักขระนั้นสูงเพียงใด บัดนี้ราคาพุ่งขึ้นถึงยี่สิบเท่า เรียกได้ว่าเป็นราคามหาศาลแล้ว...
“เขาอยากได้เงินจนบ้าไปแล้วหรือไง?!”
“เฮ้อ...”
ลู่อวิ๋นเทียนเอ่ยด้วยสีหน้าจนใจ
“แกคิดว่ามีแค่พวกเราที่รู้เรื่องเส้นสายเบื้องหลังไป๋เยวียนหรือ?”
“นักพรตวิญญาณคำสาปเองก็รู้ดีไม่แพ้กัน! เขารู้ว่าหากสังหารไป๋เยวียน ก็เท่ากับสร้างความแค้นกับจางชิงเต้า รวมถึงตระกูลหวางและสมาคมลี้ลับ!”
“ถึงเขาจะเป็นผู้ฝึกตนอิสระ ไร้พันธะ แถมลงมือโหดเหี้ยม ไม่สนกฎเกณฑ์ใด ๆ...”
“แต่ต่อให้โหดแค่ไหน ก็ยังกลัวคนบ้าอยู่ดี...”
“...”
ลู่เฉินเฟิงนิ่งเงียบลงเช่นกัน
ด้วยผลงานอันโดดเด่นของไป๋เยวียนในตอนนี้ ประกอบกับที่เขามาจากคนธรรมดา ตัวตนเช่นนี้จึงทำให้ทุกคนยอมรับกันแล้วว่าเขาเป็นคนของจางชิงเต้า...
“หากนักพรตวิญญาณคำสาปสังหารไป๋เยวียน เขาย่อมต้องเผชิญการไล่ล่าอย่างไม่จบสิ้นจากจางชิงเต้า...”
ลู่อวิ๋นเทียนกล่าวช้า ๆ
“ทางเดียวที่เขาทำได้ ก็คือออกจากประเทศต้าเซี่ย...”
“เพราะฉะนั้นราคายี่สิบเท่านี้ ที่จริงรวมค่าเผ่นหนีของเขาไว้แล้ว นับว่าสมเหตุสมผลอยู่...”
อย่างไรเสีย เขาไม่ได้แค่สังหารผู้บำเพ็ญสามอักขระคนหนึ่ง แต่ยังล่วงเกินยอดฝีมือระดับสูงผู้บ้าคลั่ง แถมยังมีตระกูลหวางและสมาคมลี้ลับซึ่งเป็นขุมกำลังชั้นยอดอีกด้วย...
เวลานี้ ลู่เฉินเฟิงกลับเข้าสู่ความเงียบงันอีกครั้ง
เขาไม่คิดเลยว่าการสังหารไป๋เยวียนคนเดียวจะยุ่งยากถึงเพียงนี้...
แต่ในชั่วพริบตานั้นเอง
ลู่เฉินเฟิงก็พลันนึกอะไรขึ้นได้ แล้วเอ่ยช้า ๆ ว่า