“จุดหมายอยู่ที่นี่หรือ?”
ไป๋เยวียนทั้งสี่ยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าหลักของอาคารสำนักงาน ต่างพากันขบคิด
อาคารสำนักงานตรงหน้าสูงกว่าสามสิบชั้น ดูหรูหราโอ่โถงอย่างยิ่ง เมื่อก่อนมีคนทำงานระดับหัวกะทิในแวดวงธุรกิจไม่น้อยมาทำงานที่นี่ เรียกได้ว่าเป็นสถานที่ทำงานเงินเดือนสูงโดยแท้
ทว่าตอนนี้อาคารสำนักงานกลับเงียบเหงาอย่างยิ่ง ไม่เหลือความรุ่งเรืองเหมือนในอดีต
เห็นได้ชัดว่าการปรากฏตัวของผีดุร้ายทำให้ที่แห่งนี้กลายเป็นแดนลี้ลับ คนธรรมดาไม่กล้าเข้าใกล้แม้แต่น้อย
“ดูเหมือนพวกเราจะมาช้าไปหน่อย...”
ไป๋เยวียนขยับสายตา มองไปยังบริเวณโถงชั้นหนึ่งด้านในอาคารสำนักงาน
เห็นคนห้าคนนอนเอกเขนกอยู่บนโซฟา ต่างคนต่างเล่นมือถือโดยไม่พูดอะไรสักคำ
แดนลี้ลับเช่นนี้ย่อมไม่มีทางมีคนธรรมดาปรากฏตัว
เห็นได้ชัดว่าคนกลุ่มนี้เป็นทีมคนภูตวิญญาณที่มาทำภารกิจ...
“ผีดุร้ายจะปรากฏตัวตอนกลางคืน มาเร็วไปก็ไม่ได้เปรียบอะไรหรอก...”
หวางชิงยักไหล่ ไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย
“ก็จริง”
ไป๋เยวียนพยักหน้า ก่อนก้าวเข้าไปในอาคารสำนักงานเป็นคนแรก
คนทั้งห้าในโถงขยับตัวเล็กน้อย เพียงเหลือบมองพวกเขาอย่างเฉยเมย แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ทุกคนล้วนเป็นคนภูตวิญญาณระดับสองอักขระ แต่เพราะไม่มีใครปล่อยกลิ่นอายออกมา จึงไม่มีใครรู้ระดับความแข็งแกร่งของอีกฝ่าย เว้นแต่จะมีวัตถุผีร่วมกำเนิดหรืออุปกรณ์ภูตผีประเภทตรวจจับ
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายจำพวกเขาไม่ได้ ไป๋เยวียนก็ไม่ได้แปลกใจ