“!!!”
สีหน้าของทั้งสามคนเปลี่ยนไปแทบจะพร้อมกัน
เสียงนั้นทำให้พวกเขาราวกับตกลงไปในห้องน้ำแข็ง!
ชั่วพริบตา
ชายหน้าตาธรรมดาคนนั้นพลันสะดุ้งสุดตัว รู้สึกว่ามีมือใครบางคนคว้าต้นคอของเขาไว้แน่น
เขาพยายามดิ้นรนตามสัญชาตญาณ แต่กลับมีพลังที่ไม่อาจต้านทานได้ถาโถมเข้ามา ทำให้ได้แต่ถูกลากออกไป
“ช่วยผมด้วย!”
ชายคนนั้นมีสีหน้าหวาดผวา ฝากความหวังไว้กับเพื่อนร่วมทีมทั้งสอง
ทว่าอีกสองคนยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็เห็นเขาถูกลากหายเข้าไปในส่วนลึกของหมอกขาวทันที
ทั้งคู่คิดจะเข้าไปช่วยตามสัญชาตญาณ แต่เบื้องหน้ากลับปรากฏเงาร่างนับร้อย เบียดเสียดกันแน่นขนัด ดูน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก!
พวกมันคือผีเงาสองอักขระที่ไป๋เยวียนเรียกออกมา!
แม้จะจัดการทั้งสองคนให้สิ้นซากไม่ได้ แต่ด้วยความได้เปรียบด้านจำนวน การถ่วงเวลาเอาไว้ย่อมไม่ใช่ปัญหา
“ทำอย่างไรดี?!”
ตอนนี้หญิงสาวสูญเสียวัตถุผีร่วมกำเนิดไปแล้ว ความสามารถในการต่อสู้จึงลดลงอย่างมาก ทำได้เพียงมองไปยังหัวหน้าทีมของตน
“ต้องช่วยเขาให้ได้!”
ชายร่างกำยำตัดสินใจทันที
เดิมทีพวกเขาก็สู้ฝ่ายตรงข้ามไม่ได้อยู่แล้ว หากมีคนตายเพิ่มอีก สถานการณ์ย่อมเลวร้ายลงไปกว่าเดิม
เขาใช้สายตาทะลุผ่านหมอกขาว รับรู้ตำแหน่งของไป๋เยวียนได้ในทันที
ทั้งสองไม่ลังเล พุ่งตรงไปข้างหน้า ฝ่าเข้าใส่ผีเงาร่างผอมยาวทีละตัว…
“ความสามารถของมันคืออะไรกันแน่ ถึงได้ควบคุมผีดุร้ายได้มากมายขนาดนี้!”
ชายร่างกำยำมีสีหน้าเคร่งเครียด คอยคาดเดาความสามารถของไป๋เยวียนไม่หยุด หวังจะหาเบาะแสที่บอกถึงจุดอ่อนของอีกฝ่าย
ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด
เสียงกรีดร้องโหยหวนก็ดังขึ้น ทำให้ทั้งร่างของเขาสะท้านวาบ!
“แย่แล้ว!”