ตูม! ตูม! ตูม!
ไป๋เยวียนชกออกไปอย่างโหดเหี้ยม ทุกหมัดแฝงพลังลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัว!
เพียงเวลาไม่นาน
ชายร่างกำยำก็ต้องสูญเสียพลังลี้ลับไปไม่น้อยเพื่อฟื้นฟูบาดแผล
และในจังหวะนั้นเอง
ทันทีที่ไป๋เยวียนปล่อยหมัด เงาดำสายหนึ่งก็ปรากฏขึ้นด้านหลังเขาอย่างฉับพลัน
เป็นหญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งคนนั้นนั่นเอง
ใบหน้าของเธอเย็นชา ผ้าแพรสีเลือดในมือพุ่งแหวกอากาศออกไปทันที คมกริบราวกับใบมีด ทั้งยังเกิดเสียงฉีกอากาศดังขึ้น
เป้าหมายของเธอคือศีรษะของไป๋เยวียน!
ทว่าเมื่อวัตถุผีร่วมกำเนิดของเธอเข้าใกล้ร่างไป๋เยวียน ก็ถูกพลังหยินอันแปลกประหลาดปกคลุม ราวกับติดอยู่ในบึงโคลน ความเร็วพลันลดฮวบ!
นั่นทำให้ไป๋เยวียนมีเวลาตอบสนอง
เขาหันกลับไปมอง ก่อนจะฉีกยิ้มอย่างบ้าคลั่งให้หญิงสาว แล้วกล่าวว่า
“แกมาหาที่ตายเอง ช่างดีจริง ๆ…”
เงาผีสองสายบนร่างเขาจ้องหญิงสาวด้วยสายตาไร้ชีวิต ราวกับกำลังมองศพอยู่!
ภาพนั้นทำให้หัวใจของหญิงสาวจมวูบ เธอสัมผัสได้ถึงลางร้ายโดยสัญชาตญาณ จึงคิดจะถอยห่างทันที
แต่ไป๋เยวียนลงมือก่อน คว้าผ้าแพรสีเลือดเอาไว้
พลังลี้ลับในร่างหญิงสาวปะทุขึ้น ทว่ากลับดึงอีกฝ่ายแม้แต่น้อยไม่ได้ เธอถูกตรึงอยู่กับที่อย่างสิ้นเชิง
เว้นแต่เธอจะยอมสละวัตถุผีร่วมกำเนิด…
“พลังนี่…”
หญิงสาวหน้าเปลี่ยนสี สัมผัสได้ถึงพลังลี้ลับอันน่าสะพรึงกลัวในร่างอีกฝ่าย
เธอไม่ลังเลอีกต่อไป พลังลี้ลับไหลทะลัก ก่อนปลดปล่อยวิชาคำสาปขั้นที่หนึ่งของตนในพริบตา!
ผ้าแพรที่อ่อนนุ่มพลันคมกริบขึ้นอย่างยิ่ง ทั้งยังเริ่มหมุนวน หมายจะตัดแขนของไป๋เยวียนให้ขาดเป็นชิ้น ๆ!