ยามค่ำคืน
“เพื่อนเอ๋ย มีอีกกระทู้ถูกดันขึ้นมาแล้ว”
ขณะนั้น อวี๋หย่งนอนเล่นมือถืออยู่บนเตียง พลันลุกพรวดขึ้นนั่ง แววตามีทั้งความตื่นเต้นและหวาดหวั่นเล็กน้อย
คนอื่น ๆ สบตากัน แม้จะรู้สึกไม่กล้าดูนัก แต่ก็อดรนทนต่อความอยากรู้อยากเห็นในใจไม่ได้
ไม่นาน ทั้งแปดคนในหอพักก็ห้อมล้อมเข้ามาอีกครั้ง
“เรื่องใหญ่แล้ว! ฆาตกรรมลึกลับอีกคดี!”
“พี่น้องเอ๋ย บ้านเพื่อนบ้านฉันเจอฆาตกรรม สภาพศพน่าเวทนายิ่งนัก โลกนี้ชักไม่ค่อยสงบสุขแล้ว”
ด้านล่างแนบรูปถ่ายรูปหนึ่ง
เห็นหน้าบ้านหลังหนึ่งมีแถบเส้นปิดกั้น เจ้าหน้าที่รักษาความสงบด้านในกำลังง่วนอยู่ ดูเหมือนกำลังเก็บหลักฐานอะไรทำนองนั้น
เพราะประตูถูกทำลายด้วยกำลัง ทำให้ปิดไม่ได้ คนที่ผ่านไปมาจึงเห็นห้องนั่งเล่นได้ถนัดตา
ในรูปภาพ สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือโคมไฟใหญ่ในห้องนั่งเล่น บนนั้นแขวนศีรษะสามศีรษะที่โชกเลือด
ศีรษะหนึ่งเบิกตาโต จ้องมองมาทางนอกประตู ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวก่อนสิ้นใจ
ภาพที่คมชัดเช่นนี้ทำให้หนังศีรษะชาทันที
“แม่งเอ๊ย… ไม่เบลอภาพให้ด้วย”
เกาอี้รีบปิดกระทู้ พลางสบถด่าหนึ่งคำ
สัปดาห์นี้ พวกเขาได้เห็นเหตุการณ์ลึกลับเช่นนี้มาหลายคราแล้ว ซึ่งส่วนใหญ่ไม่อาจอธิบายด้วยวิทยาศาสตร์ได้
นั่นทำให้ความคิดของผู้คนค่อย ๆ เปลี่ยนไปเล็กน้อย…