“นี่... นี่... นี่...”
สีหน้าของไป๋เยวียนพลันเปลี่ยนไป เขาอดอ้าปากค้างไม่ได้ แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
ภายในห้องตรงหน้า ไม่มีศพที่ถูกเย็บประกอบ ไม่มีเอกสารซับซ้อนใด ๆ
สิ่งที่อยู่แทนกลับเป็น... ทรัพยากรลี้ลับจำนวนมหาศาล!
อุปกรณ์สำเร็จรูปสำหรับฟื้นฟูสารพัดชนิด วัตถุดิบลี้ลับกองโต อุปกรณ์ลี้ลับทีละชิ้น รวมถึงคริสตัลผีที่กองพะเนิน แผ่ประกายชวนลุ่มหลงออกมา...
เพียงครู่เดียว ไป๋เยวียนก็ได้สติกลับคืนมา ก่อนส่งเสียงผ่านพลังลี้ลับไปว่า
“หวางชิง เสี่ยวหาน หานอวี่ รีบมานี่! เจอแล้ว!”
ทั้งสามคนที่กำลังค้นของอยู่พลันชะงัก ดวงตาแต่ละคู่ฉายแววตื่นเต้น พากันมารวมตัวอย่างรวดเร็ว
ยามนี้ ไป๋เยวียนมองทรัพยากรลี้ลับตรงหน้า รู้สึกเหมือนรูขุมขนทั่วร่างเปิดกว้างขึ้นทั้งหมด
คราวนี้มีความสุขจนแทบลอยจริง ๆ...
ไม่นาน
หวางชิงกับพวกก็มาถึงด้วยท่าทางรีบร้อน
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเฝ้าปรารถนาทรัพยากรลี้ลับมานานแล้ว...
หากต้องเจอแต่เอกสารข้อมูลสารพัดอย่างต่อไป ใจพวกเขาคงพังกันพอดี...
“เยอะขนาดนี้เชียว?”
สีหน้าหวางชิงเปลี่ยนไป แววตาฉายความประหลาดใจ
ทรัพยากรลี้ลับตรงหน้าส่วนใหญ่เป็นของที่ผู้ใช้ขั้นหนึ่งอักขระกับสองอักขระใช้กัน อีกทั้งระดับก็ไม่ได้สูงนัก เรียกได้ว่าเป็นทรัพยากรลี้ลับขั้นพื้นฐาน
แต่ปริมาณมันเยอะนี่สิ...
หวางชิงกวาดตามองเพียงรอบเดียวก็ประเมินออก
ของในห้องนี้มีมูลค่าอย่างน้อย 20,000 คริสตัลผี...