ขณะนั้น
ไป๋เยวียนกับคนอื่น ๆ ออกจากห้องทำงานอาจารย์ใหญ่
เขาเหลือบมองท้องฟ้าแล้วพึมพำว่า “หวังว่าอาจารย์ใหญ่จะจัดการได้จริง ๆ ตอนนั้น...”
แม้หน้ากากผีจะยืนยันหนักแน่นว่าช่วยโจวหานออกมาได้ ทั้งยังจัดการผีกระดูกขาวได้ด้วย
แต่การลงมือของมันย่อมมีราคาที่ต้องจ่าย
ตามที่ไป๋เยวียนคาด อย่างน้อยตอนนั้นคงต้องใช้เหรียญผีหลายหมื่นเหรียญกระมัง...
ส่วนจางชิงเต้าลงมือโดยไม่ต้องจ่ายเงิน แถมยังได้ของริบจากการต่อสู้ไปครึ่งหนึ่งอีกด้วย นี่จึงเป็นสถานการณ์ที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
แม้หน้ากากผีจะวิปริต แต่เขาก็มีลางสังหรณ์บางอย่างว่า จางชิงเต้าอาจจัดการได้เช่นกัน...
ในสายตาเขา ทั้งสองคนต่างก็เป็นอัจฉริยะเหนือคน...
“ไปกันเถอะ ไปรับรางวัลกัน”
ไป๋เยวียนทั้งสี่สบตากัน ก่อนเก็บเรื่องพนันนี้ไว้ในใจ
ของริบจากผีกระดูกขาวเป็นเรื่องในอนาคต แต่รางวัลของภารกิจตรงหน้ากำลังจะได้มาเดี๋ยวนี้ พวกเขาย่อมให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากกว่า...
ตามที่จางชิงเต้าบอก ภารกิจนี้จะทำให้พวกเขาได้คริสตัลผี 8,000 ก้อนกับคะแนนการศึกษา 1,500 คะแนน แล้วยังมีของริบจากผีดุร้ายอีก นับเป็นผลตอบแทนก้อนโตทีเดียว...
“แบ่งของกันแล้ว! แบ่งของกันแล้ว...”
ทั้งสี่เดินอย่างเบิกบานใจไปยังคลังเก็บของ...
สิบนาทีต่อมา
“เถ้าแก่ มารับรางวัล!”
ไป๋เยวียนก้าวเข้าไปในคลังทรัพยากรของสำนักศึกษาด้วยท่าทางองอาจ
แต่ทันทีที่ผลักประตูเข้าไป สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนจะเผยแววประหลาดใจขึ้นมาบนใบหน้า