“ดูท่าภายในตระกูลหวางคงกำลังจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว...”
แววตาของหวางเฉียนคุนฉายความครุ่นคิด
ประมุขขุมอำนาจช่วงชิงอำนาจควบคุมตระกูลกับผู้อาวุโสตระกูล
เรื่องเช่นนี้ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
ถึงอย่างไรประมุขขุมอำนาจก็เป็นคนรุ่นเยาว์ พลังลี้ลับของพวกเขาต่อให้แข็งแกร่งที่สุดก็มีเพียงขั้นสี่อักขระเท่านั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อาวุโสตระกูล ย่อมไม่มีทางต่อกรได้เลย
แต่ประมุขขุมอำนาจของตระกูลหวางในตอนนี้อย่างหวางโม่ ไม่ใช่คนรุ่นเยาว์ขั้นสี่อักขระอีกแล้ว...
“ท่านอารอง ไปแจ้งผู้อาวุโสตระกูลให้มาประชุมก่อนเถอะ!”
เวลานี้หวางชิงกลับมีสีหน้ากระตือรือร้น ดูตื่นเต้นอย่างยิ่ง
เดิมทีเขาคิดว่าเรื่องนี้คงไม่มีทางพลิกผันแล้ว ใครจะคิดว่าในช่วงเวลาสำคัญ บิดาของเขาจะกลับมาเสียได้!
ดูท่านี่คงเป็นลิขิตสวรรค์...
เขาไม่รู้เลยว่าการกลับมาของหวางโม่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นจางชิงเต้าที่แจ้งข่าวให้ทราบ...
“เจ้าหนู รีบร้อนขนาดนี้ ไม่กลัวหรือว่าพ่อเจ้าจะสู้ผู้อาวุโสตระกูลทั้งสามไม่ไหว?”
หวางเฉียนคุนเลิกคิ้ว แววตาเผยความประหลาดใจเล็กน้อย
หมอนี่ช่างกลัวฟ้าไม่ถล่มดินไม่ทลายจริง ๆ...
“จะกลัวอะไร พ่อฉันไม่มีทางแพ้หรอก!”
หวางชิงเบ้ปาก เขาเชื่อมั่นในตัวบิดาอย่างเต็มเปี่ยม
“เห็นท่าทางมั่นใจขนาดนั้น ดูท่าคงไม่มีปัญหาอะไร...”
หวางเฉียนคุนพยักหน้า จากนั้นก็ลุกขึ้น มุ่งหน้าไปยังที่พักของผู้อาวุโสตระกูลทั้งสาม
“ท่านอารอง รอผมด้วย ไปด้วยกัน!”
หวางชิงรีบตามไป
เมื่อบิดากลับมา แผ่นหลังของเขาก็พลันยืดตรงขึ้น แม้แต่ก้าวเดินยังยาวขึ้นกว่าเดิมไม่น้อย