“แก...แกฆ่าประมุขสำนักไป๋เฉินซานหรือ?!”
หวางหยางเจี๋ยผุดลุกขึ้นทันที แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ
พวกเขาไม่คิดเลยว่าหวางโม่จะเด็ดขาดและโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้!
ขณะเดียวกัน
หวางชิงกับหวางเฉียนคุนที่กำลังแอบฟังอยู่ด้านนอกก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
หวางชิงมองด้วยความเลื่อมใส ก่อนกระซิบว่า
“พ่อฉันช่างเหี้ยมจริง ๆ!”
ทำเช่นนี้ก็เท่ากับว่าตระกูลหวางกับสหพันธ์ระเบียบใหม่ไม่มีทางร่วมมือกันได้อีกแล้ว...
ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลหวางยังสร้างความแค้นชนิดไม่อาจอยู่ร่วมฟ้าเดียวกันกับสำนักไป๋เฉินซาน!
แม้ประมุขสำนักไป๋เฉินซานจะเป็นเพียงผู้มีอักขระสี่อักขระ แต่ก็เป็นตัวแทนของสำนักไป๋เฉินซาน การฆ่าเขาก็ไม่ต่างจากตบหน้าสำนักไป๋เฉินซานอย่างแรง!
หากไม่แก้แค้นกลับ สำนักไป๋เฉินซานก็ย่อมเสียหน้าอย่างย่อยยับ!
ยามนี้หวางหยางเจี๋ยกับผู้อาวุโสอีกสองคนย่อมตระหนักถึงเรื่องนี้เช่นกัน จึงกล่าวว่า
“หวางโม่ แกรู้หรือไม่ว่ากำลังทำอะไรอยู่?!”
“สำนักไป๋เฉินซานเป็นพวกเดียวกับสหพันธ์ระเบียบใหม่ การที่เราล่วงเกินพวกเขา ก็เท่ากับล่วงเกินสี่ขุมกำลังชั้นยอด!”
“ธุรกิจของตระกูลหวางต่อจากนี้ เจ้าไม่คิดจะทำแล้วหรือ?!”
ดวงตาของหวางหยางเจี๋ยเต็มไปด้วยโทสะ
เดิมทีเขาคิดว่าหวางโม่ปฏิเสธการร่วมมือกับสหพันธ์ระเบียบใหม่เพราะต้องการให้ตระกูลหวางวางตัวเป็นกลาง เช่นนี้ธุรกิจลี้ลับจึงจะเติบโตได้ดียิ่งขึ้น