“เอาละ…”
ไป๋เยวียนกระแอมหนึ่งที ไม่เปิดโอกาสให้หวางชิงโต้แย้ง รีบตัดบทเรื่องนี้เสียก่อน
ถ้าพลังลดฮวบแล้วยังอยู่ระดับเดียวกับหวางชิง แล้วเขากับเสี่ยวหานจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนกัน…
“ในเมื่อทีมโรงพยาบาลของเรามากันครบแล้ว งั้นไปเบิกรางวัลภารกิจกันก่อนเถอะ”
คำพูดของไป๋เยวียนทำให้ทั้งสามคนตื่นตัวขึ้นมาทันที แววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
เหน็ดเหนื่อยกันมาตั้งนาน ในที่สุดก็ถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้วหรือ…
“ไป!”
หวางชิงมีสีหน้าตื่นเต้น เดินตรงออกจากหอพักไป
ตอนนี้เขาไม่เพียงใช้ไพ่ตายไปแล้ว เงินเก็บที่มีอยู่ก็ร่อยหรอลงไม่น้อย เรียกได้ว่าจนจนแทบคลุ้มคลั่ง…
เขาต้องการคริสตัลผีมาหล่อเลี้ยงด่วน ไม่อย่างนั้นทั้งตัวคงเหี่ยวเฉาไปหมด…
ทั้งสี่คนไม่รอช้า มุ่งหน้าไปยังสำนักงานจัดการภารกิจของสถาบันลี้ลับต้าเซี่ย
ไป๋เยวียนเคยลองส่งคำร้องผ่านมือถือแล้ว แต่ภารกิจของโรงพยาบาลอยู่ในระดับสูง จึงต้องไปยื่นเรื่องด้วยตัวเอง
“จริงสิ หานอวี่ ให้ฉันดึงเธอเข้าทีมก่อนดีไหม?”
จู่ ๆ ไป๋เยวียนก็หันไปมองหานอวี่ที่อยู่ข้างกาย
หวางชิงกับโจวหานก็หันมามองเช่นกัน เพราะก่อนหน้านี้หานอวี่เคยพูดไว้ว่า ถ้าทำภารกิจโรงพยาบาลสำเร็จ เธอจะเข้าร่วมทีมของพวกเขา
หานอวี่ชะงักเล็กน้อย ก่อนยิ้มแล้วตอบว่า
“ได้สิ!”
สิ้นคำ ทั้งสามคนก็ยิ้มออกมาพร้อมกัน
แม้วิชาคำสาปเฉพาะตัวของหานอวี่จะมีข้อจำกัด แต่ถึงไม่พึ่งพาสิ่งนั้น เธอก็ยังเป็นยอดฝีมือระดับสองอักขระ แถมไม่มีผลข้างเคียงอีกด้วย