“ที่จริงแล้วไพ่ตายที่หัวหน้ากรมให้มา ไม่ได้ดีอย่างที่พวกนายคิดหรอก”
โจวหานส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า
“ของชิ้นนี้ใช้เองไม่ได้ ต้องรอให้ผมตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตถึงจะทำงาน แถมยังเอาไปใช้ฆ่าผีไม่ได้ด้วย…”
สีหน้าเขาเจือความจนใจอยู่บ้าง
ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ในโรงพยาบาล เขาเกือบกลายเป็นผู้เสียการควบคุม หนังสือตอบรับเข้าเรียนที่อยู่ในมือก็ยังไม่แสดงผลใด ๆ
เห็นได้ชัดว่าไพ่ตายที่จางชิงเต้าให้พวกเขามา มีไว้ป้องกันตระกูลลู่กับสำนักไป๋เฉินซาน ไม่ได้ให้เอาของชิ้นนี้ไปใช้ฆ่าผี
“อย่างนี้นี่เอง…”
หวางชิงพยักหน้า ในที่สุดก็เข้าใจ
“แบบนี้ก็ดีแล้ว อย่างน้อยก็ใช้เป็นเครื่องรางคุ้มชีวิตได้”
ตระกูลลู่กับสำนักไป๋เฉินซานยังไม่ลงมือเสียที พวกนั้นย่อมกำลังหาโอกาสอยู่ และหากลงมือขึ้นมา ก็มีโอกาสสูงว่าจะส่งผู้มีพลังระดับสามอักขระมา
ไพ่ตายที่จางชิงเต้าทิ้งไว้ อย่างน้อยก็ช่วยให้พวกเขาผ่านวิกฤตไปได้ครั้งหนึ่ง
“ถึงแล้ว…”
ระหว่างที่ทั้งสี่คนกำลังคุยเล่นกัน
พวกเขาก็มาถึงสำนักงานภารกิจของสำนักศึกษาแล้ว
เมื่อมองกระท่อมมุงจากที่ดูหยาบกระด้างตรงหน้า ทั้งสี่กลับไม่มีสีหน้าประหลาดใจเลย เห็นได้ชัดว่าคุ้นชินกับนิสัยของสำนักศึกษาแล้ว…
ทั้งสี่ก้าวเข้าไปด้านใน
ข้าวของในกระท่อมเรียบง่ายไม่ต่างกัน มีเพียงโต๊ะทำงานตัวหนึ่ง นอกนั้นก็ไม่มีอะไรอีก
“ไม่มีใครอยู่เลยหรือ?”
ไป๋เยวียนชะงักเล็กน้อย แววตาฉายความประหลาดใจ ก่อนเอ่ยว่า