ในเวลานั้นเอง หญิงสาวในเสื้อแจ็กเก็ตกันลมสีเทาคนหนึ่งก็เดินเข้ามาใกล้ซูซาง
หญิงสาวอายุราวยี่สิบเจ็ดหรือยี่สิบแปดปี ผมสั้น ใบหน้าทั้งห้าไม่ถึงกับงดงามสะดุดตา ทว่าดูได้นาน สีหน้าอ่อนโยน น้ำเสียงก็แสนอ่อนหวาน
“เจ้าก็เป็นผู้เล่นหน้าใหม่เหมือนกันหรือ?”
ซูซางเงยหน้าขึ้น
หญิงสาวยิ้มให้นาง “อย่ากลัวไป ข้าชื่อหลินหลาน เคยผ่านด่านมาแล้ว 8 ครั้ง แม้ระดับ A จะอันตราย แต่ขอเพียงเชื่อฟังสักหน่อย ติดตามผู้เล่นเก่าให้ดี ก็ยังมีโอกาสรอดชีวิต”
ขณะที่พูด สายตาของนางกวาดมองซูซางตั้งแต่หัวจดเท้าอย่างแนบเนียน
งดงาม สะอาดบริสุทธิ์ ขี้ขลาด
ดูแล้วควบคุมได้ง่าย
หลินหลานตัดสินใจได้อย่างรวดเร็วในใจ
ผู้เล่นหน้าใหม่เช่นนี้ใช้งานได้ดีที่สุด
ยามคับขันสามารถให้บุกเบิกเส้นทาง ให้รับคมมีดแทน หรือแม้แต่โยนออกไปล่อความสนใจของสิ่งประหลาดได้
โดยเฉพาะในด่านประเภทชุดเจ้าสาวเช่นนี้ ผู้เล่นหญิงที่อายุน้อย งดงาม และมีกลิ่นอายบริสุทธิ์ มักถูกด่านเพ่งเล็งได้ง่ายกว่า
หลินหลานวางแผนในใจไว้อย่างชัดเจน ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้ากลับอ่อนโยนยิ่งขึ้น
“เจ้าชื่ออะไร?”
ซูซางตอบเสียงเบา “ซูซาง”
“ชื่อเพราะดี” หลินหลานถือโอกาสเดินมายืนข้างกายนาง “เจ้าตามข้ามาเถอะ อยู่คนเดียวอันตรายเกินไป”
ซูซางทำท่าลังเลเล็กน้อย
นางเหลือบมองเสิ่นเอ้อที่อยู่ไกลออกไป ก่อนจะรีบถอนสายตากลับมา แล้วพยักหน้าเบา ๆ
“ขอบคุณเจ้า”
หลินหลานยิ้มอย่างพึงพอใจ
เชินเอ้อร์มองฉากนี้ แววตาพลันปกคลุมด้วยเจตนาสังหารเข้มข้น
มาอีกแล้ว
ทำไมทุกครั้งต้องมีเจ้าคนโง่มาเกาะแกะนางด้วย
ช่างน่ารำคาญเสียจริง
ผู้หญิงคนก่อนยังพอว่า แต่ผู้หญิงคนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่ได้หวังดี
นางกลับเชื่อไปเสียได้
ข้อนิ้วของเชินเอ้อร์ดังกรอบแกรบเบา ๆ
อยากฆ่าเจ้าคนโง่ขวางหูขวางตานี่เสียจริง
แต่เห็นได้ชัดว่าซูซางเริ่มหวาดกลัวเขาแล้ว และกำลังหลบหน้าเขา
หากเขาเผยเจตนาสังหารที่ควบคุมไม่อยู่ต่อหน้านางอีก นางคงหนีไปไกลกว่าเดิม
เชินเอ้อร์หลับตาลง พยายามกดกลิ่นอายดุร้ายที่พลุ่งพล่านอยู่ในอกลงไป
เขาเดินไปหาซูซาง
ผู้คนต่างเปิดทางให้เขาโดยอัตโนมัติ
เชินเอ้อร์หยุดลงตรงหน้าซูซาง น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยว่า “ซูซาง ตามข้ามา”
ซูซางเงยหน้ามองเขา