ในห้องคัดตัวนักแสดง ฉินเซ่อเอนกายนั่งอยู่กลางห้อง
วันนี้เขาสวมสูทสีเทาเข้มทั้งชุด คอเสื้อเชิ้ตติดกระดุมอย่างเป็นระเบียบ ใบหน้าเย็นชา แววตาเรียบเฉย
สวีเหวินโจ่วนั่งอยู่ทางขวาของเขา
ด้านข้างยังมีผู้กำกับฝ่ายคัดเลือกนักแสดง ทีมเขียนบท ผู้กำกับภาพ และตัวแทนนักลงทุนหลักอีกหลายคน
บนโต๊ะวางกองเอกสารข้อมูลนักแสดงไว้หนาเตอะ
การคัดตัวดำเนินมาเกือบสี่ชั่วโมงแล้ว
นักแสดงที่มาคัดตัวส่วนใหญ่เลือกแสดงฉากเดียวกัน
เป็นฉากที่เหวินซูพบว่าเซี่ยหลินทรยศเธอ แล้วทั้งคู่เผชิญหน้ากันในห้องเรือนไม้ดอกกระจก
ฉากนี้เป็นการระเบิดอารมณ์ที่ซับซ้อนที่สุดของเหวินซู
ทั้งความโกรธที่คนที่ไว้ใจที่สุดหักหลัง ความตื่นตระหนกที่คนที่รักพยายามจะหนีจากเธอ ไปจนถึงความครอบครองและความไม่ยอมจำนนที่บิดเบี้ยว
ถ้านักแสดงแสดงหนักเกินไป เหวินซูก็จะกลายเป็นแค่ผู้หญิงบ้าธรรมดา ๆ
แต่ถ้าแสดงบางเบาเกินไป ก็ไม่สามารถถ่ายทอดความเสียการควบคุมที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเยือกเย็นของเธอออกมาได้
นักแสดงหลายคนแสดงจบไปแล้ว ความผิดหวังบนใบหน้าของทีมเขียนบทเริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
ในจำนวนนั้นมีสองคนที่แสดงได้ไม่แย่
โดยเฉพาะราชินีจอเงินฝางหนิงที่มีประสบการณ์การแสดงละครเวทีหลายปี
เธอควบคุมอารมณ์ได้แม่นยำมาก ไม่ว่าจะเป็นบทพูด สายตา หรือภาษากาย ต่างก็แทบหาจุดบกพร่องไม่ได้
แค่ต้องขัดเกลารายละเอียดเพิ่มเติม ก็สามารถรับบทเหวินซูได้อย่างสมบูรณ์แบบ
หลังจากฝางหนิงจากไป ผู้กำกับฝ่ายคัดเลือกนักแสดงก็ขีดเครื่องหมายสำคัญลงในเอกสาร