นิ้วเรียวซีดของเซียวเหยียนแตะลงบนม้วนคัมภีร์ปีศาจเบาๆ
ตัวอักษร "บาป" สีแดงก่ำปรากฏขึ้นกลางหน้าผากของผีร้ายทันที
วินาทีถัดมา พื้นดินด้านล่างของแท่นบัลลังก์ค่อยๆ แยกออก
บ่อเลือดเดือดพล่านอยู่ใต้รอยแยก แขนเน่าเปื่อยจำนวนนับไม่ถ้วนยื่นออกมาจากบ่อ คว้าร่างของผีร้ายไว้แน่น
ผีร้ายกรีดร้องด้วยความตกใจกลัว
"ท่าน!" "ท่าน!"
"ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย! ขอท่านเมตตา!"
เซียวเหยียนไม่แสดงสีหน้ามองมันถูกลากลงไปในบ่อเลือด
จนกระทั่งเสียงกรีดร้องหายไปอย่างสิ้นเชิง เขาจึงปิดม้วนคัมภีร์ปีศาจลง
[ติ๊ง——]
[ผีร้ายหวางเอ๋อร์เฉวียนได้รับโทษบ่อเลือดแล้ว]
[ค่าบุญกุศลเพิ่มขึ้นสามร้อย]
[ยังต้องใช้ค่าบุญกุศลอีกเจ็ดร้อยเพื่อปลดล็อกยมทูตขาวดำ]
เสียงเย็นชาของระบบดังขึ้นในสมอง
เซียวเหยียนไม่ตอบสนอง เพียงแค่ปลายนิ้วเคาะที่พนักแขนเบาๆ สายตามองไปยังห้องโถงใหญ่ที่ว่างเปล่าและทรุดโทรม
ร่างกายนี้ยังอ่อนแอเกินไป
หากเขาอยากสร้างระเบียบหยินหยางขึ้นมาใหม่ เขาต้องสะสมค่าบุญกุศลและเครื่องเซ่นบูชาให้มากขึ้นโดยเร็ว
ขณะที่เขากำลังครุ่นคิด กลิ่นหอมจางๆ ลอยผ่านหมอกปีศาจหนาทึบ มาหยุดอยู่กลางห้องโถงใหญ่
นิ้วที่เคาะพนักแขนหยุดชะงักทันที
ผีร้ายที่เหลืออีกสองตัวด้านล่างเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน สายตาเต็มไปด้วยความละโมบ
"เครื่องเซ่นบูชา..."
"เป็นเครื่องเซ่นบูชาของคนเป็น..."
พวกมันอยากจะพุ่งเข้าใส่กลิ่นหอมนั้นโดยสัญชาตญาณ
แต่ยังไม่ทันได้ขยับ โซ่สีดำสนิทสองเส้นก็พุ่งทะลุร่างกายของพวกมัน ตรึงพวกมันไว้กับพื้นอย่างแน่นหนา
ผีร้ายส่งเสียงร้องอย่างเจ็บปวด
เซียวเหยียนค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาที่ไร้ความรู้สึกเมื่อครู่แวบผ่านความมุ่งร้ายเย็นชา
"ของของข้า พวกเจ้ากล้าดียังไงแตะต้อง?"