ชั่วขณะถัดมา ดอกบัวตะเกียงอีกสามมุมที่ติดกับผนังก็ดับลงพร้อมกัน
ความมืดกลืนกินห้องทั้งห้องในพริบตา
สายตาของซูซางถูกบดบัง
นางสัมผัสได้ชัดเจนว่ามีบางสิ่งกำลังคืบคลานเข้ามา
ทันทีที่สิ่งนั้นปรากฏ ผีร้ายที่วนเวียนอยู่หน้าประตูก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย
แม้แต่มือสีเขียวคล้ำที่ยื่นลอดใต้ช่องประตูเข้ามาก็ชะงักค้างทันที
มันยังไม่ทันได้ส่งเสียงร้องด้วยซ้ำ ก็กลายเป็นเถ้าธุลีในความมืดมิด
ปีศาจหญิงเบิกตากว้าง ความอาฆาตและความละโมบบนใบหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวในพริบตา
“ไม่…”
มันพุ่งตัวหนีออกไปด้านนอกอย่างสุดกำลัง แต่เพียงวินาทีถัดมา อักขระก็สว่างวาวขึ้น
อักขระเหล่านั้นราวกับได้รับพลังบางอย่าง กลายเป็นโซ่สีแดงก่ำจำนวนนับไม่ถ้วน ลากปีศาจหญิงลงสู่ห้วงมืดเบื้องล่าง
ไม่นานนัก อักขระก็กลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง
ในเวลาเดียวกัน เทวรูปภายในแท่นบูชาค่อยๆ ลืมตาขึ้น ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นเปล่งแสงสีทองอ่อนๆ ออกมา
เซียวเหยียนมองดูหญิงสาวที่คุกเข่าอยู่บนเบาะกลมตรงหน้า
เขามองไม่เห็นใบหน้าของนาง เห็นเพียงซอกคอเรียวขาวที่ซีดเผือดเล็กน้อย
รวมถึงกำไลลูกปัดไม้ท้อที่ข้อมือซึ่งแตกร้าวไปแล้ว
เซียวเหยียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ไม่คุ้นเคยนั้นผุดขึ้นมาอีกครั้ง
ผ่านไปเนิ่นนาน เขาจึงกลบอารมณ์ประหลาดนั้นที่ก้นบึ้งของหัวใจลงไปได้
วินาทีถัดมา เทวรูปก็ค่อยๆ เปล่งแสงสีทองสว่างไสวขึ้น ทั่วทั้งห้องถูกแสงสว่างจ้าฉายปกคลุม
อักขระสะท้อนแสงเทวะ สาดเงาสะท้อนเป็นวงกว้างลงบนพื้นด้านหลังของซูซาง
ซูซางหลุบตาลง มองผ่านแสงสะท้อนนั้น เห็นแสงสีทองที่กำลังค่อยๆ สว่างจ้าขึ้น
ในหัว เสียงกลไกที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นทันที
[ติ้ง——]
[ยินดีด้วย โฮสต์สามารถทำภารกิจหลักสำเร็จได้]
ซูซางราวกับตกใจกับแสงที่ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน ร่างกายสั่นเทิ้มอย่างเห็นได้ชัด
นางลังเลครู่หนึ่ง แล้วจึงค่อยๆ เงยหน้าขึ้น
ใบหน้าซีดเผือดแต่งดงาม ถูกเปิดเผยให้เห็นภายใต้สายตาจ้องมองของเทวรูปโดยสิ้นเชิง