หลังจากนั้น ความคิดที่ซูซางเตรียมจะจากไปก็ค่อยๆ จางหายไป
ไม่ใช่ว่าเธออาลัยอาวรณ์อะไร
เธอแค่คิดว่า จ้าวฝานในตอนนี้ยังถูกใจเธออยู่
ว่านอนสอนง่าย เชื่อฟัง รู้จักทำให้เธอพอใจ นิสัยเดิมที่หยิ่งยโสโอ้อวดก็เก็บไปได้
ส่วนลูกน้องของเธอ นานๆ ครั้งจะติดต่อกันบ้าง ก็ให้หกหกช่วยติดต่อให้ ไม่ค่อยได้ออกหน้ามากนัก
แต่ช่วงสองสามวันมานี้ โมเหอสกัดกองสิ่งของพิเศษไว้ได้จำนวนหนึ่ง ในนั้นพัวพันถึงกลุ่มทุนหลายกลุ่ม เธอต้องไปจัดการด้วยตัวเองครั้งหนึ่ง
แต่ก่อนจะไป บางอย่างในคฤหาสน์ต้องจัดการให้เรียบร้อย
เย็นวันนั้น จ้าวฝานอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของสหพันธ์จัดการราชการ
ซูซางยืนอยู่กลางห้อง พูดเสียงเบา
“หกหก สแกนทั้งห้องนอน ตรวจสอบว่ามีอุปกรณ์สอดแนม ดักฟัง หรือระบุตำแหน่งหรือไม่”
[ได้ โฮสต์]
[กำลังสแกน]
[ตรวจพบอุปกรณ์สอดแนมยี่สิบเจ็ดจุด อุปกรณ์ระบุตำแหน่งเก้าจุด อุปกรณ์ตรวจวัดสัญญาณชีพหกจุด]
ซูซางหรี่ตาลง
“ตำแหน่งที่แน่ชัด”
[ภายในโคมไฟประดับหัวเตียงสองจุด]
[ภายในเครื่องควบคุมอุณหภูมิบนเพดานหนึ่งจุด]
[ภายในชั้นฟูกที่นอนสองจุด]
[ภายในตู้เสื้อผ้าหกจุด]
[ในชุดนอน เสื้อคลุม รองเท้า และเสื้อผ้าชั้นในบางส่วนของคุณ ตรวจพบอุปกรณ์ขนาดเล็กทั้งหมดสิบสามจุด]
สีหน้าของซูซางค่อยๆ เย็นลง
เสื้อผ้าชั้นใน
เธอรู้ว่าจ้าวฝานมีสายสอดแนมเธอ แต่ไม่คิดว่าจะมากขนาดนี้
สามทุ่ม จ้าวฝานกลับมาที่คฤหาสน์ตรงเวลา