หักปลาจวดเหลืองป่าสี่ตัวนั้นออกไป ยังเหลือวงเงินห้าแสนหยวนเก็บกวาดของทะเลในบ่อนี้ทั้งหมด ข่าวนี้พุ่งเข้าใส่ห้องไลฟ์ราวกับระเบิดปรมาณู
ข้อความแชทกระตุกค้างไปสองวินาที จากนั้นก็ทะลักเหมือนเปิดประตูระบายน้ำ เต็มจอไปด้วยเครื่องหมายตกใจและเครื่องหมายคำถาม
"บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว..."
"สองแสนบวกห้าแสนเก็บทั้งหมด? นี่มันคุณหนูเทพองค์ไหนกัน?"
"คุณหนูชิงเหนี่ยวก็คือคุณหนูชิงเหนี่ยวตลอดกาล... งดงามตลอดไป"
จางเจียหนานยืนอยู่บนโขดหิน ในมือยังถือปลาจวดเหลืองป่าหนักห้าชั่งตัวนั้น หัวใจเต้นระรัวเหมือนตีกลอง
ออกทะเลมาหากินครั้งเดียว ขายของทะเลได้ถึงห้าแสนหยวน ยังไม่นับปลาจวดเหลืองป่าสี่ตัวนั้นอีก!
เขาสูดลมหายใจลึก สั่งให้ตัวเองใจเย็นลง แล้วหันไปพูดกับหน้ากล้อง "คุณหนูชิงเหนี่ยว คุณแน่ใจนะครับ? ของดีทั้งหมดในบ่อนี้ นับตั้งแต่ปลาหินยันปลาจวดเหลืองป่า คุณรับซื้อทั้งหมดเจ็ดแสนเลยใช่ไหม?"
ในห้องไลฟ์มีเสียงแจ้งเตือนขอเชื่อมต่อเสียงดังขึ้น
จางเจียหนานกดตอบรับ
เสียงผู้หญิงเรียบนิ่งแต่สุขุมดังออกมาจากลำโพง มีเสียงแก้วกระทบกันเล็ดลอดมาเบื้องหลัง "แน่นอน เสี่ยวจาง ชั้นพูดคำไหนคำนั้น ไม่เคยพูดเล่น ห้าแสน ของทะเลเกรดเยี่ยมทั้งหมดในบ่อของคุณวันนี้ชั้นเอาหมด ปลาจวดเหลืองป่าสี่ตัวคิดต่างหากสองแสน ของทะเลที่เหลือแพ็กรวมราคา คุณคิดว่ายังไง?"
ห้องไลฟ์เงียบกริบในทันใด
คนดูสองแสนกว่าคนกลั้นลมหายใจรอคำตอบของจางเจียหนาน
"ตกลงครับ" จางเจียหนานยิ้ม "แต่คุณหนูชิงเหนี่ยวครับ ปลาจวดเหลืองป่าเป็นปลามีชีวิต ถ้าขึ้นจากน้ำเกินครึ่งชั่วโมงก็ไม่รอดแล้ว ทางคุณจะรับของทันไหมครับ?"
"สบายใจได้ ชั้นกำลังเดินทางไปแล้ว ที่ท่าเรือมีรถห้องเย็นกับตู้เก็บน้ำมีชีวิตเตรียมพร้อมไว้อยู่ อย่างมากอีกยี่สิบนาทีก็ถึง เก็บปลาให้ดีก่อน ที่เหลือชั้นจัดการเอง"
ตัดสายไป ห้องไลฟ์ระเบิดสนั่น
"ราชาแห่งสมุทร!! พี่เจียหนานคือราชาแห่งสมุทร!!!"
"ไลฟ์ครั้งเดียวห้าแสน! นี่คือออกทะเลหาปลาหรือปล้นธนาคารเนี่ย!"