น้ำในบ่อหินยังกระเพื่อมไม่หยุด โดรนลอยอยู่เหนือขึ้นไปสามเมตร กล้องจับภาพตรงไปยังผิวน้ำที่บ้าคลั่งนั้นอย่างมั่นคง
คอมเมนต์ในห้องไลฟ์ตอนนี้ไม่ใช่แค่ "ถล่มทลาย" แล้ว แต่มันกลายเป็นก้อนข้อความสีขาวเละ ๆ มองอะไรไม่เห็นเลย
จางเจียหนานไม่สนใจคอมเมนต์ เขาถือสวิงกับถังน้ำ แล้ววิ่งเหยาะ ๆ อย่างมั่นคงไปยังบ่อหิน
ต้าไป๋ตามหลังมา ตื่นเต้นจนแทบจะบินได้ หางฟาดดังเพียะ ๆ
เพราะพระอาทิตย์ขึ้นแล้ว ส่องลงบนผิวน้ำ แสงดีมาก จางเจียหนานยังเอากล้องต่อกับไม้เซลฟี่หย่อนลงใต้น้ำ เห็นกล้องจับภาพฝูงปลาในรัศมีสิบเมตร
ปลาแน่นขนัด!
ตัวใหญ่ ตัวเล็ก แน่นขนัด!
สีแดง สีดำ สีด่าง สีทอง เบียดเสียดกันอยู่ทั้งตัวใหญ่ตัวเล็ก
บางตัวแนบกับผนังหิน บางตัวอยู่ในเขตน้ำลึกว่ายหนีอย่างบ้าคลั่ง บางตัวยังแย่งกินเหยื่ออยู่ ไม่รู้ตัวเลยว่าติดกับแล้ว
ในบ่อลึกยังมีปู ตัวใหญ่กระดองเขียว ยกก้ามเดินกร่างพุ่งชนไปมาในฝูงปลา
จางเจียหนานถึงกับกลืนน้ำลาย
เขาเห็นชาวประมงเก่าออกทะเลตั้งแต่เด็ก ไม่เคยเจอสภาพแบบนี้!
ผลของน้ำยาหลักมังกรศักดิ์สิทธิ์ล่อปลานั้นรุนแรงกว่าที่เขาคาดไว้สิบเท่า!
ไม่ใช่แค่ดักสินค้าทะเลที่ผ่านทางผ่านปลาตอนน้ำลดไว้ได้หมด แต่ยังดูดปลา กุ้ง ปู ในรัศมีหลายร้อยเมตรเข้ามาหมด พรั่งพรูเข้าไปในบ่อหินธรรมชาติยักษ์นี้
"ทุกคนครับ"
จางเจียหนานตะโกนใส่กล้องไลฟ์บนฝั่ง "เห็นกันหรือยัง? นี่คือผลลัพธ์ของการตัดทางผ่านปลา! พวกเรารออย่างลำบากมาตั้งสองชั่วโมง ในที่สุดก็ดักสินค้าทะเลไว้ได้มากมายในบ่อลึกยักษ์นี้"
"น่าเสียดายที่สตรีมเมอร์อย่างผมจนไปหน่อย ไม่มีเงินซื้อเครื่องสูบน้ำใหญ่ ไม่งั้นสูบน้ำในบ่อลึกนี้ออกให้แห้ง ก็เดินเก็บปลาได้เลย"
"ตอนนี้ผมได้แต่ใช้วิธีโง่ ๆ คือใช้สวิงช้อน! แล้วก็ นี่เป็นบ่อน้ำลึก จุดที่ลึกที่สุดก็สิบเมตร ถ้าลงน้ำก็ต้องระวังความปลอดภัยด้วย"