ออกทะเล: สร้างฟาร์มทองคำ เลี้ยงดูเมียและลูกดั่งไข่ในหิน

ตอนที่ 3 แสดงฝีมือครั้งแรก, เซอร์ไพรส์จากหลุมน้ำลึก!

9 นาที· 2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

จางเจียหนานว่ายน้ำมาถึงรอยแยกของแนวหินโสโครกนั้น ตอนนั้นน้ำลงไปเกือบครึ่งหนึ่งแล้ว

ระดับน้ำลดลงจากสิบห้าเมตรเหลือราวแปดเมตร ผิวทะเลเหนือศีรษะก็ค่อย ๆ สงบลง พายุฝนกลายเป็นฝนโปรยปราย คลื่นลมเบาลงมาก

น้ำลงช่วงน้ำใหญ่เร็วเกินกว่าที่เขาคิดไว้ หินโสโครกและหาดเลนกว้างใหญ่โผล่พ้นน้ำด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ชัด

เขาย่อตัวลงตรงหน้ารอยแยก สังเกตอย่างละเอียด

ในขอบเขตการรับรู้ ภายในรอยแยกอัดแน่นไปด้วยจุดแสงหลากสี เขียวมากที่สุด รองลงมาคือน้ำเงิน สีทองมีแค่สองสามจุด แต่สว่างจ้าสะดุดตาเป็นพิเศษ

"สีเขียวคือคุณภาพธรรมดา สีน้ำเงินคือคุณภาพดี สีทอง...คือระดับสุดยอด?"

จางเจียหนานลองยื่นมือเข้าไปคลำในรอยแยก ปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับสิ่งที่มีเปลือกแข็ง เขาใช้ความรู้สึกกะขนาดและรูปทรง หัวใจเต้นเร็วขึ้นในทันที

หอยหลอด แถมยังเป็นตัวใหญ่อีกด้วย

เขายื่นฝ่ามือลงไปอีก ชั้นทรายหนามาก อย่างน้อยก็สี่ห้าสิบเซนติเมตร

เขารับรู้ได้อีกว่ายังมีจุดแสงใต้ชั้นทรายอีกมากมาย เรียงรายกันเป็นแถว อัดแน่นไปหมด

บนหาดเลนนอกรอยแยก บนพื้นทรายที่น้ำลงเผยออกมามีรูเล็ก ๆ มากมาย ส่วนใหญ่เป็นรูหนอนทรายธรรมดา แต่จางเจียหนานสังเกตว่ามีบางรูที่มีรูปร่างพิเศษ เป็นรูปเลขแปดชัดเจน

ลุงเหม่ยสอนเขาว่า รูของหอยหลอดจะเป็นรูปเลขแปด ยิ่งรูใหญ่และเป็นระเบียบมากเท่าไหร่ หอยหลอดข้างล่างก็ยิ่งอ้วนพี

เขาดีใจมาก รีบนั่งยองลง โปรยเกลือสมุทรหยิบหนึ่งหยิบจากกระเป๋าลงไปข้าง ๆ รูเลขแปดที่ใหญ่ที่สุดรูหนึ่ง

สามวินาทีต่อมา ใต้ทรายมีเสียงขยับเบา ๆ ดังขึ้น จากนั้นท่อเนื้อสีขาวขนาดเท่านิ้วมือก็พุ่งออกมาจากรู ยาวเท่าตะเกียบเลยทีเดียว

หอยหลอดยักษ์ระดับสุดยอด

จางเจียหนานมือไวตาคม บีบเปลือกหอยหลอดไว้แน่น ดึงขึ้นอย่างนิ่มนวลแต่หนักแน่น

เสียง "ฟืด" ทุ้มดังขึ้นจากทราย หอยหลอดยักษ์ตัวเท่าฝ่ามือผู้ใหญ่ถูกดึงออกมาทั้งตัว เปลือกยังมีทรายละเอียดและน้ำทะเลติดอยู่

แบบนี้เอง เขาก็มองเห็นร่างทั้งตัวของหอยหลอดนี้ มันปกคลุมด้วยแสงสีน้ำเงินจาง ๆ ทั่วร่าง

[หอยหลอดยักษ์ป่า คุณภาพ: ดีเยี่ยม ราคาตลาดประมาณ: 120 หยวน/ชั่ง]

ข้อมูลวิเคราะห์จากระบบเด้งขึ้นมาอัตโนมัติ จางเจียหนานเห็นแล้วทั้งตกใจทั้งดีใจ

ครึ่งชั่วโมงต่อมา เขาเหมือนเดินเข้าสวนผักของตัวเอง

ภายในขอบเขตการรับรู้ รูรูปเลขแปดทุกรูโผล่มาให้เห็นหมด โรยเกลือ รอสามวิ หยิบ ดึงหอยหลอด ทั้งชุดท่าทางลื่นไหลไม่ติดขัด

มีหอยหลอดบางตัวฝังลึกเกือบหนึ่งเมตรใต้ทราย คนธรรมดาเอื้อมไม่ถึง แต่เขาอาศัยการรับรู้ตัดสินตำแหน่งได้แม่นยำ ขุดด้วยเสียมทีเดียวถึงพื้น

ผลเก็บเกี่ยวครึ่งชั่วโมง หอยหลอดยักษ์ห้าชั่ง เกือบทั้งหมดเป็นคุณภาพสีน้ำเงิน ในนั้นมีหอยหลอดยักษ์ระดับสุดยอดที่มีแสงสีทองสองตัว เปลือกยาวเกินสิบห้าเซนติเมตร ใหญ่กว่าปกติทั้งรอบ

จางเจียหนานเก็บหอยหลอดเข้าไปในมิติมังกรเทพ ในใจสั่งการด้วยจิตใต้สำนึก อุณหภูมิและความชื้นในมิติปรับอัตโนมัติจนอยู่ในสภาพที่เหมาะสมต่อการอยู่รอดของหอยหลอดที่สุด หอยพวกนั้นหลังจากถูกใส่เข้าไปแล้วไม่เพียงไม่ตาย กลับดูมีชีวิตชีวายิ่งกว่าตอนเพิ่งขุดขึ้นมาเสียอีก

"มิตินี้ไม่ธรรมดาเลยนะ"

เขาอุทานด้วยความทึ่ง หันหลังเดินไปยังเขตหินโสโครกใต้น้ำ

น้ำลงยังดำเนินต่อไป ระดับน้ำลดลงต่ำกว่าสี่เมตรแล้ว กลุ่มหินโสโครกที่ปกติจมอยู่ใต้น้ำเริ่มเผยออกมาก้อนแล้วก้อนเล่า บนหินสีดำเต็มไปด้วยเพรียงหินกับสาหร่าย ตามซอกหินมีแอ่งน้ำเล็ก ๆ อยู่ทุกหน

เป้าหมายของจางเจียหนานคือปูทะเล

เขารับรู้ว่า ในซอกหินของเขตหินโสโครกมีจุดแสงจำนวนมากค่อย ๆ เคลื่อนที่อยู่ จุดแสงพวกนั้นส่วนใหญ่เป็นสีเขียว แต่ในซอกหินใกล้พื้นมีเจ้าตัวใหญ่สีน้ำเงินหรือแม้แต่สีทองซ่อนอยู่หลายจุด

เขาลุยน้ำสูงแค่เข่าเดินไปถึงก้อนหินโสโครกใหญ่ก้อนหนึ่ง ก้มลงมองในซอกหิน

มองด้วยตาเปล่าไม่เห็นอะไรเลย ภายในซอกหินมืดตื๋อ แต่ในขอบเขตการรับรู้ ปูทะเลตัวใหญ่ยักษ์กำลังขดตัวอยู่ในส่วนลึกสุดของซอกหิน ก้ามใหญ่สองข้างค่อย ๆ อ้าปิด แผ่รัศมีสีน้ำเงินสว่างจ้าอยู่รอบตัว

เขารีบค่อย ๆ ยื่นมือเข้าไปในซอกหิน ฝ่ามือหงายขึ้น นิ้วแตะผนังหินคลำเข้าไป

ทันทีที่แตะกระดองปู ปูทะเลตัวนั้นก็กระชากก้ามใหญ่หนีบเข้าใส่ แรงมากจนน่าตกใจ แต่จางเจียหนานเตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว นิ้วชี้กับนิ้วกลางแยกออกอย่างรวดเร็วขัดง่ามก้ามไว้ที่โคน นิ้วโป้งกดจากด้านบนทับหลังปู ควบคุมก้ามทั้งสองข้างไว้ได้อย่างแน่นหนา

ยกขึ้นมา ปูทะเลป่าตัวหนักหนึ่งชั่งครึ่งก็ถูกดึงออกมา

ขาทั้งแปดข้างตะกุยกลางอากาศอย่างบ้าคลั่ง แต่ก้ามใหญ่สองข้างถูกควบคุมไว้ตายตัว ดิ้นไม่หลุด

"น่ารักดีนี่ อย่าดิ้นสิ"

จางเจียหนานโยนมันเข้าไปในมิติ ลุยต่อไปยังซอกหินถัดไป

หนึ่งชั่วโมงต่อมา เขาเดินเลียบเขตหินโสโครกไปกลับรอบหนึ่ง ซอกหินสิบกว่าซอกถูกเขาคุ้ยค้นจนทั่ว จับปูทะเลได้สิบตัว หนักทุกตัวเกินหนึ่งชั่ง ตัวใหญ่สุดหนักเกือบสองชั่ง ในความรู้สึกรับรู้แสงสีทองพราวพราย คุณภาพระบุว่าเป็นระดับสุดยอด

[ปูทะเลป่า คุณภาพ: ระดับสุดยอด ราคาตลาดประมาณ: 800 หยวน/ชั่ง]

สองชั่งก็หนึ่งพันหกร้อย

จางเจียหนานเก็บปูทะเลตัวสุดท้ายเข้าสู่มิติ ยืดตัวขึ้นถอนหายใจโล่งอก กำลังจะเดินกลับ ขอบการรับรู้ก็จับสัญญาณผิดปกติได้

ห่างออกไปประมาณสี่สิบห้าเมตร ตรงรอยบรรจบของหินโสโครกยักษ์สองก้อน มีหลุมน้ำลึกซ่อนอยู่

น้ำในหลุมยังลดไม่หมด ยังลึกอยู่ประมาณสองเมตรกว่า สีน้ำขุ่น มองจากข้างนอกไม่เห็นเลยว่ามีอะไรอยู่ข้างใน แต่เขารับรู้ได้ว่า ใต้หลุมน้ำลึกนั้นมีจุดแสงสีทองขนาดใหญ่นอนนิ่งอยู่

แสงนั่นสว่างผิดปกติ แรงกว่าจุดแสงสีทองใด ๆ ที่เคยเห็นมาก่อนหน้านี้หลายเท่า ราวกับเปลวไฟสีทองที่ลุกไหม้อยู่ใต้น้ำ

ลมหายใจของจางเจียหนานกระชั้นขึ้นในทันที เขารู้ว่า เปลวไฟสีทองนี่ต้องเป็นของดีชิ้นใหญ่แน่!

เขาเดินเร็วไปที่ขอบหลุมน้ำลึก ปัดสาหร่ายกับเศษหินที่ปกคลุมอยู่ออก เผยให้เห็นปากหลุม

หลุมไม่ใหญ่ เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณสองเมตร แต่ลึกเกินคาด อย่างน้อยสามเมตร ผนังหลุมเต็มไปด้วยสาหร่ายลื่น คนธรรมดาลงไปแล้วอย่าหวังจะขึ้นมาได้

แต่เขาหายใจใต้น้ำได้ ท่วงท่าการว่ายน้ำก็เปลี่ยนไปเหมือนปลา ไม่กลัวหลุมเล็กแบบนี้เลยสักนิด

จางเจียหนานไม่ลังเล เตะเท้าทั้งสองข้าง ร่างทั้งร่างไถลลงไปในหลุมน้ำลึก

เป็นเหมือนปลาได้น้ำจริง ๆ หรือจะพูดว่า เหมือนกว่าปลาได้น้ำเสียอีก

น้ำขุ่นท่วมศีรษะในพริบตา แต่ในขอบเขตการรับรู้ทุกอย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง ก้นหลุมมีพื้นทรายราบเรียบผืนหนึ่ง ตรงรอยเว้าขอบพื้นทราย มีปลาตัวหนึ่งนอนแนบพื้นทรายอย่างเงียบเชียบ แทบไม่ขยับเลย

ปลาตัวนั้นรูปร่างเพรียวยาว สีเหลืองทองอร่ามทั้งตัว เกล็ดสะท้อนแสงละเอียดเป็นประกายระยิบระยับภายใต้การส่องสว่างของแสงแห่งการรับรู้ บนตัวปลาคลุมด้วยแสงสีทองเข้มข้นจนแทบจะล้นออกมา

หน้าจอแสงปรากฏพรึ่บขึ้นมาทันที

[ปลาจวดเหลืองป่าระดับสุดยอด คุณภาพ: ระดับสุดยอด (ระดับหายาก SSR) น้ำหนักตัว: ประมาณ 3.2 ชั่ง ราคาตลาดประมาณ: 20,000 หยวน/ชั่งขึ้นไป]

ชั่งละสองหมื่น! สามชั่งกว่าก็หกหมื่นกว่า!

หัวใจของจางเจียหนานเต้นระรัวสองที จากนั้นเขาบังคับให้ตัวเองสงบลง

ปลาจวดเหลืองมีนิสัยร้อนแรง พอตกใจจะดิ้นรนหนีสุดชีวิต ถ้าปล่อยให้มันหลุดออกจากหลุมน้ำลึกนี้ลงสู่แหล่งน้ำเปิด ด้วยสภาพเขาในตอนนี้ตามไม่ทันแน่

ต้องจัดการให้จบในครั้งเดียว

เขาค่อย ๆ จมลงสู่ก้นหลุม เคลื่อนไหวเบาราวกับสาหร่าย เท้าแตะพื้นแล้ว เขาย่อตัวลงครึ่งหนึ่ง มือทั้งสองข้างค่อย ๆ กางออกข้างลำตัว เหมือนประตูสองบานที่กำลังจะปิด

ปลาจวดเหลืองรับรู้ถึงการเปลี่ยนแปลงของกระแสน้ำ ทางเบนสะบัดเบา ๆ ลำตัวพลิกตะแคงเล็กน้อย

เป็นจังหวะนี้แหละ!

จางเจียหนานพุ่งเข้าใส่ทันที มือทั้งสองข้างประกบจากสองด้าน จับตรงกลางลำปลาได้อย่างแม่นยำ ปลาจวดเหลืองดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง หางฟาดน้ำกระเซ็นกระจาย แรงมหาศาลเกินจินตนาการ เกือบหลุดจากมือเขา

เขากัดฟันกดไว้แน่น มือขวาจับงับเหงือกปลา มือซ้ายควบคุมหาง ออกแรงพลิกตัวปลากลับด้าน ท้องปลาหงายขึ้นแล้วแรงดิ้นรนก็อ่อนลงไปกว่าครึ่งในทันที

"อยู่นิ่ง ๆ! เข้ามาไปซะ!"

ชั่วพริบตาเดียว ปลาจวดเหลืองก็หายวับไปจากมือของเขา เข้าสู่มิติมังกรเทพ

ในมิติ ปลาจวดเหลืองสีทองอร่ามตัวนี้แหวกว่ายอย่างสบายอารมณ์ในสภาพแวดล้อมน้ำทะเลจำลอง ดูสดชื่นกว่าตอนถูกจับเสียอีก

ในเวลาเดียวกัน ในสมองเขาก็ดัง "ติ๊ง" ขึ้นครั้งหนึ่ง ตามด้วยหน้าจอแสงสีน้ำเงินอ่อนเด้งขึ้นมาตรงหน้า

[จับปลาจวดเหลืองป่าระดับสุดยอดได้ (3.2 ชั่ง)]

[ได้รับพลังทะเล: +320 แต้ม]

[สะสมพลังงานปัจจุบัน: 370/100,000 (ขั้นต่อไปที่ปลดล็อค: ขั้นเริ่มต้น)]

มองดูข้อมูลบนหน้าจอที่กระพริบอยู่นี้ จางเจียหนานดีใจมาก ความเหนื่อยล้าหายวับไปในพริบตา ดูท่าแค่จับของดีระดับสุดยอดได้ การสะสมพลังงานของระบบแก้วมังกรก็เร็วกว่าที่คิดไว้มาก!

จางเจียหนานพลิกตัวขึ้นจากหลุมน้ำลึก นั่งบนหินโสโครกหอบหายใจหนัก

ขอบฟ้าเริ่มมีแสงสีขาวนวลแล้ว พายุฝนหยุดสนิท เส้นขอบทะเลทางทิศตะวันออกมีแสงสีส้มแดงอ่อน ๆ ส่องลอดออกมา

น้ำลงยังดำเนินต่อไป หาดเลนทั้งเขตโขดหินดำเหมือนเพิ่งถูกเปิดผ้าห่มผืนมหึมาที่เพิ่งโผล่จากทะเล เต็มไปด้วยแอ่งน้ำและหินโสโครกเปลือยเปล่า

เขาก้มลงมองของที่เก็บอยู่ในมิติมังกรเทพ

หอยหลอดยักษ์ระดับสุดยอดห้าชั่ง ปูทะเลป่าสิบตัว ปลาจวดเหลืองป่าระดับสุดยอดหนึ่งตัวหนักสามชั่งกว่า

ของทะเลเหล่านี้ในมิติไม่เพียงไม่ตาย พลังชีวิตยังแข็งแรงกว่าตอนจับมาได้เสียอีก มิติมังกรเทพที่ล็อคความสดรักษาชีวิตนี้ ดูเหมือนถูกออกแบบมาเพื่อเก็บรักษาอาหารทะเลโดยเฉพาะเลย

ตีห้าล่วงไปแล้ว ฟ้าสว่างเต็มที่

จางเจียหนานย้ายอาหารทะเลจากมิติใส่ถังกับอวน ถือของหนักพะรุงพะรังเดินย่ำหินโสโครกลื่น ๆ กลับไป

มองแต่ไกล ที่ท่าเรือหมู่บ้านวั่งไห่เริ่มมีเงาคนบ้างแล้ว

ชาวประมงที่ตื่นเช้าเตรียมออกทะเลจับกลุ่มอยู่ริมฝั่ง สูบบุหรี่คุยกันเรื่อยเปื่อย

ส่วนตรงริมกลุ่มคน มีเงาร่างหนึ่งใส่รองเท้าแตะคีบสูบบุหรี่กับชายวัยกลางคนพุงพลุ้ยยืนอยู่ด้วยกัน สายตาจับจ้องมาที่เขาที่กำลังเดินกลับมา

สองคนนี้ก็คือไอ้เลิ่กลั่กทะเลจ้าวเฉียงกับเถ้าแก่ใจดำพ่อค้าอาหารทะเลหวังไห่เทานั่นเอง

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป