หลังจากทุกคนลงจากเกวียนเทียมวัวแล้ว คนขับเกวียนก็จูงวัวมุ่งหน้าไปทางโรงน้ำชาในป่าละเมาะข้างทาง
จนกระทั่งหลินซีเห็นเขาผูกเกวียนเรียบร้อยแล้ว นางจึงเดินตามพวกสตรีในหมู่บ้านมุ่งไปทางประตูเมือง
"ภรรยาชิวเกอ เจ้าเคยมาในเมืองหรือไม่?" สตรีวัยสาวผู้หนึ่งเอ่ยถามหลินซีที่อยู่ข้างๆ
หลินซีพยักหน้า "เคยมากับท่านแม่เจ้าค่ะ!"
"เช่นนั้นก็ดี อีกสักครู่เข้าเมืองไปแล้วเจ้าก็ไปเดินดูเถิด อย่าลืมเวลา กลับออกมาก่อนแล้วขึ้นเกวียนให้ไว หากช้าต้องเดินกลับเอาเอง จากในเมืองมาหมู่บ้านเราต้องเดินกว่ายี่สิบลี้แน่ะ"
"ทราบแล้วเจ้าค่ะ ขอบคุณท่านอามาก"
"เรื่องแค่นี้จะขอบคุณไปไย ไปเถิด!"
มาถึงใต้ประตูเมืองเก่าคร่ำคร่า หลินซีจึงได้มองเห็นป้ายแขวนเหนือประตูเมืองอย่างชัดเจน
บนป้ายนั้นสลักอักษรตัวใหญ่ว่า "ฉวี่ถัง" ไว้สองตัว
แถวเรียงเป็นสองแถว ส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านสะพายกระบุงหรือหาบของเข้ามาขายในเมือง
ทหารยามสองนาย เฝ้าคนละด้าน ซักถามผู้ที่จะเข้าเมือง
"มาจากหมู่บ้านไหน เข้าเมืองมาทำอะไร?"
ในที่สุดก็ถึงคิวหลินซี ทหารยามมองผ่านๆ สองสามครั้ง แล้วเหลือบมองคนที่อยู่แถวด้านหลัง
"เข้าเมืองมาขายสมุนไพรนิดหน่อย แล้วก็ซื้อของบางอย่างเจ้าค่ะ"
"ค่าเข้าเมืองหนึ่งอีแปะ!"
หลินซีรีบนำอีแปะทองแดงหนึ่งเหรียญที่เตรียมไว้ใส่ลงในฝ่ามือที่ทหารยามยื่นมา
"เข้าไปเถิด ซื้อของเสร็จเร็วก็รีบออกมาเร็วๆ"
"เจ้าค่ะ!"
เข้าเมืองมาแล้ว สิ่งที่เห็นคือถนนกว้างเส้นหนึ่ง