"เจ้าจะมีเรื่องอะไรได้?"
หลินซีรู้แก่ใจดีว่าเขาหมายถึงสิ่งใด แต่ยังแสร้งทำเป็นไม่รู้
"ภรรยา หากเจ้ายังเป็นเช่นนี้ ข้าจะไม่เกรงใจเจ้าแล้วนะ"
"ฮ่าๆๆ เจ้า... เจ้าอย่าจั๊กจี้ข้าเลย ข้า... ข้าจะเชื่อฟังดีๆ อย่าจี้ข้าอีกเลย"
หลินซีถูกเขาโอบไว้ในอ้อมกอด มือทั้งสองข้างรุกไล่จี้กลางลำตัวนาง
"เจ้าพูดเองนะ! อีกเดี๋ยวถ้าไม่ว่าง่าย ระวังข้าจะจั๊กจี้เจ้าอีก"
เยี่ยจือชิวเอ่ยขู่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
ทั้งสองกลับไปยังห้องภายในถ้ำ เยี่ยจือชิวไปจุดไฟบนเตียงอิฐ หลินซีตักน้ำเตรียมไว้ต้มสำหรับอาบน้ำอุ่น
จนกระทั่งอุณหภูมิในถ้ำสูงขึ้นเรื่อยๆ เยี่ยจือชิวจึงผสมน้ำพอดี
"ภรรยา น้ำดีแล้ว อาบได้แล้ว"
หลินซีถือชุดสะอาดออกมาจากด้านใน แล้วหันไปผลักเยี่ยจือชิวออกไป
"เจ้ากลับเข้าห้องไปก่อน ข้าจะอาบน้ำ"
เยี่ยจือชิวยิ้มทะเล้น "ข้าอาบกับเจ้าด้วยดีไหม"
"ไปไกลๆ เลย ข้าไม่เอาด้วยหรอก"
หลินซีไล่เขาออกไปแล้วปิดประตู
เมื่อลงกลอนประตูแล้ว ยังดึงประตูอีกครั้งดูว่าปิดแน่นสนิทหรือไม่
เยี่ยจือชิวได้ยินการกระทำของนาง ในใจก็แอบบ่นหลินซีว่าช่างไม่เชื่อใจเขาเลยจริงๆ
เขาจะแอบดูนางอาบน้ำได้อย่างไรกัน?
เมื่อหลินซีอาบน้ำเสร็จออกมา เยี่ยจือชิวก็นอนอยู่บนเตียงแล้ว
นางรู้สึกประหม่าอยู่บ้างเมื่อเดินไปที่เตียงอิฐ ไม่รู้เพราะเหตุใด วันนี้สายตาของเยี่ยจือชิวจึงน่ากลัวอยู่เล็กน้อย
ราวกับว่าพร้อมที่จะกระโจนขึ้นมากัดกินนางเมื่อใดก็ได้