หลินตงส่ายศีรษะ "ไม่แน่ใจ เช่นนี้เถิด ข้ากับจือชิวจะเข้าไปดูสถานการณ์ก่อน หากเข้าได้จะให้สัญญาณมือพวกเจ้า แล้วค่อยตามไป"
หลินซีมองท่านพี่ใหญ่และเยี่ยจือชิวลุกขึ้น แบกกระบุงเดินมุ่งหน้าประตูเมืองไปทีละก้าว
หัวใจนางเต้นระทึกไม่ผิดกับจังหวะกลอง
เหล่าซื่อกับเหล่าอู่ก็เป็นกังวลเช่นเดียวกัน
ทั้งสองนั่งยองอยู่ตรงที่เยี่ยจือชิวกับหลินตงเพิ่งนั่ง สายตาจับจ้องตรงไปเบื้องหน้าอย่างไม่กะพริบ
จนกระทั่งเห็นทั้งสองเดินไปถึงหน้าทหารยาม พูดจาบางอย่าง
หลินตงล้วงสิ่งใดจากอก ยัดใส่มือทหารยามอย่างลับๆ
คงจะเป็นเงินแท่งหรือไม่ก็อีแปะทองแดง!
เห็นเยี่ยจือชิวหันกลับมา แอบส่งสัญญาณมือให้พวกตนด้านหลัง
เยี่ยจือซ่งหันมา "ท่านพี่สะใภ้ใหญ่ พวกเราเข้าไปเถิด?"
หลินซีลุกขึ้น เก็บถุงป่านใส่กระบุงบนหลังเยี่ยจือซ่ง
"ไป!"
ทั้งสามลุกพรวดเดินเร็วเข้าไปใกล้ ถึงเบื้องหน้า ทหารยามมองพวกเขาสามคน
"ค่าผ่านเมืองเสียด้วย คนละสิบอีแปะ"
"สิบอีแปะ!"
ทหารยามเหลือบมองเยี่ยจือซ่งที่เอ่ยขึ้น "ทำไม ไร้เงินหรือ? ไร้เงินก็อย่าเข้า รีบหลีกไป อย่าเกะกะที่นี่"
"ส่วนเจ้าสองคน จ่ายเงินแล้วมิใช่หรือ รีบเข้าไปเถิด!"
เยี่ยจือชิวส่งสายตาให้หลินซี แล้วจูงหลินตงเข้าเมืองไปก่อน
หลินซีหยิบถุงเงินจากอก จ่ายไปสามสิบอีแปะแล้วตามเข้าเมืองไป