ช่วงนี้อากาศไม่หนาวเหน็บเหมือนสองสามวันก่อน น้ำแข็งบนภูเขาก็ละลายเกือบหมดแล้ว
หลินซีคิดขึ้นได้ว่าสมุนไพรบางชนิดยังปลดล็อกไม่ครบ จะหาได้ก็แต่ในฤดูหนาวลึกเท่านั้น
นางจึงอ้อนวอนขอให้พี่ใหญ่พานางเข้าป่าไปหาสมุนไพร
ครั้งนี้พวกนางไปทางใต้ของหุบผาเล็ก ซึ่งก็คือป่าลึกใกล้เขาหนานซานนั่นเอง
เยี่ยจือชิวย่อมไม่วางใจให้สองพี่น้องไปตามลำพัง สุดท้ายจึงตกลงกันว่าทั้งครอบครัวจะออกเดินทางไปพร้อมหน้า
พอดีกับที่แผลของเยี่ยจือซ่งหายสนิทแล้ว เขาถูกกักอยู่แต่ในบ้านหลายเดือน แทบจะอึดอัดจนป่วยอยู่แล้ว
จึงอยากตามไปยืดเส้นยืดสายในป่าเขาด้วย
ทั้งห้าคนกินอาหารเช้าแล้ว ก็มุ่งหน้าลงใต้จากหุบผาเล็กไปตลอดทาง
เสี่ยวหนีชิวถูกพวกเขาทิ้งไว้ที่เรือนในหุบเขา ไม่ได้พามาด้วย
หลังจากผ่านทางลับที่จัดวางไว้ก่อนหน้านี้ พวกเขาก็มาถึงป่าลึกที่ติดกับเขาหนานซาน
"พวกเราลองไปดูที่เขาหนานซานสักหน่อยดีไหม?" หลินตงเอ่ยเสนอ
เยี่ยจือชิวคิดครู่หนึ่ง นานแล้วที่ไม่ได้ออกมาข้างนอก ไม่รู้ว่าคนพลัดถิ่นกลุ่มนั้นในหมู่บ้านเป็นอย่างไรบ้าง
"ได้ พวกเราลองเดินต่อไปอีกหน่อย แต่อย่าลงไปที่ภูเขา"
คนกลุ่มหนึ่งพลางเดินพลางมองหาวี่แววของเหยื่อไปด้วย
หลินซีค้นหาสมุนไพรมาตลอดทาง และนางก็พบไม่น้อยจริง ๆ
[ขอแสดงความยินดีกับนายท่านที่ปลดล็อก: เทียนตง, หนี่เจินจื่อ, ซินอี๋, ขมเฉี่ยวโอ๊ะ, เถาเลือดใหญ่, ซื่อจี้ชิง, เสวียนเซิน.......]