ถังเจินยังไม่ทันได้พูดอะไร เสียงของป้าหยูก็ดังมาจากหน้าประตูแล้ว
"ฉันเอาผ้าห่มมาให้พวกเธอ คนละผืนนะ"
ถังเจินเบิกตากว้างเล็กน้อย "ป้าหยู ฉันเป็นหวัด ไม่เหมาะเท่าไหร่"
ป้าหยูพูด "ไม่เหมาะตรงไหน? เสี่ยวถังเธอป่วย ยิ่งต้องการคนดูแล ถ้ากลางดึกเธออยากดื่มน้ำอะไร เรียกเหยียนจิงก็สะดวกดี"
พูดจบ ป้าหยูก็รีบไปเอาผ้าห่มมาผืนหนึ่ง "เหยียนจิง คืนนี้เธอผืนนี้นะ"
111[ป้าหยูนี่เป็นคนลงมือจริงๆ เลยนะ ผ้าห่มเอามาวางแล้ว]
"เสี่ยวถังยังไม่ได้ทานอะไรเย็นนี้ อยากทานอะไรไหม?"
ถังเจินทานข้าวต้มผักกาดขาวไปหนึ่งชาม ทานเสร็จก็ห่มผ้าเงียบ ๆ ปฏิเสธที่จะคุยกับเหรินเหยียนจิง
เหรินเหยียนจิงวัดไข้ให้เธอ เช็คว่าอุณหภูมิปกติแล้ว ก็ป้อนน้ำให้เธอเล็กน้อย จากนั้นจึงนอนลงข้าง ๆ เธอ
ถังเจินบอกตัวเองว่าอย่าคิดมาก
ถ้าป่วยเป็นนางเอก พระเอกก็คงดูแลแบบนี้เหมือนกัน
เพราะตัวเขาเองเป็นคนดี
ที่เขาดีกับเธอ ไม่ใช่เพราะเธอเป็นถังเจิน แต่เพียงเพราะเธอเป็นแฟนของเขา
ในนิยายต้นฉบับ ต่อให้นางรองไม่เข้าใจงานของพระเอก คอยพูดจาเสียดสีเรื่องงานของเขาทุกวัน สุดท้ายทั้งคู่ก็เลิกกันด้วยดี ไม่ได้ทะเลาะกันให้ดูแย่
ดังนั้น มันก็ไม่ได้เป็นอะไร
นี่เป็นครั้งแรกที่นอนกับพระเอก ถึงจะคนละผืนผ้าห่ม แต่ถังเจินก็ยังไม่ชินเล็กน้อย
เหรินเหยียนจิงพูดกับเธอหลายครั้ง เธอก็ไม่ตอบ
ไม่เพียงไม่ตอบ แม้แต่ยังเอามือปิดหน้าเอง แล้วพูดเสียงเบา ๆ ว่า "เหรินเหยียนจิง เธอไปเอาแมสก์ให้ฉันหน่อยได้ไหม"