ตอนที่ถังเจินตอบแบบนั้นไม่ได้คิดอะไรให้มากความ
เธอแค่อยากเห็นโรเบิร์ตก้าวไปสู่เวทีที่ยิ่งใหญ่กว่านี้
อยากเห็นสมาชิกวงฟิวเจอร์โดดเด่นขึ้นเรื่อย ๆ
อยากเห็นเหรินเหยียนจิงราบรื่นตลอดไป
เหรินเหยียนจิงมุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “ได้ คุณสามีจะชนะให้ดู”
แต่คู่แข่งของพระเอกก็มีนางเอกด้วย
ครั้งก่อนก็แล้วไป
ครั้งนั้นนางเอกสวมหน้ากาก พระเอกก็ไม่รู้ว่าใครมาแย่งแอปเปิลวันคริสต์มาสีฟกับเขา
แต่ครั้งนี้นางเอกมาในฐานะหัวหน้าทีมเฟท หลีหร่าน
111 หัวเราะคิก ๆ [เจิน พระเอกนางเอกเป็นเด็กเรียนทั้งคู่ แน่นอนว่าต้องชนะด้วยความสามารถ ครั้งนี้เป็นการสัมภาษณ์สด ไม่ว่าใครจะได้โควตานั้นไปก็ล้วนพูดด้วยฝีมือ]
เพราะนี่คือการแข่งขันแบบทีม ไม่ใช่เกียรติของคนคนเดียว แต่เป็นความภาคภูมิใจของทุกคน
อะไรแบบการปล่อยน้ำเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด
ดังนั้น คนที่แพ้ก็ย่อมยอมรับอย่างเต็มใจ เพราะฝีมือไม่ถึงเอง จะโทษใครก็ไม่ได้
ทั้งสองคนคุยเรื่องการสัมภาษณ์สดอยู่นาน จนพูดไปพูดมาถังเจินลืมไล่เขาไปเสียสนิท
พอวันรุ่งขึ้นเธอตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าหลับใหลของพระเอก เธอถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเมื่อคืนเธอไม่ได้ไล่เขาไป!
ตอนหลับพระเอกเงียบสงบ ขนตายาว
ในที่สุดเธอก็ได้เห็นหน้าพระเอกที่ยังไม่ล้างหน้าอย่างจริงจัง ไม่ได้สกปรกอะไร มีความคมคายสะอาดตาที่ต่างจากวันปกติ