หลังจากจัดการเรื่องของคุณป้าเรียบร้อย ถังเจินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
คุณป้าเป็นคนดีมาก มอบสร้อยข้อมือมรกตที่แสนแพงให้เธอ ดีกับเธอเหลือเกิน ต่อไปคุณป้าจะต้องเป็นแม่สามีที่ดีแน่นอน
เพียงแต่จะไม่ใช่ของเธอ
พอใจเริ่มสงบ ถังเจินถึงได้รู้ว่าเหรินเหยียนจิงกอดเธอแน่นมาก
เป็นกอดที่แสดงถึงการพึ่งพาอย่างสมบูรณ์
ถังเจินถาม 111 “สามเส้น เมื่อไหร่จะโอนค่าชีวิต 1 หน่วยนั่นให้ดีล่ะ”
111 [เจิน อย่าเพิ่งร้อนใจ ฉันต้องยื่นเรื่องขอไปยังเบื้องบน เขียนแจ้งวัตถุประสงค์ของค่าชีวิต แล้วรอให้อนุมัติ อีกวันเดียวก็ได้แล้ว]
ถังเจินยิ้มหวานให้ 111 “ได้สิ ขอบคุณนะสามเส้น นายคือเพื่อนที่ดีที่สุดในชีวิตของฉันเลย”
111 หัวเราะแหะๆ [ไม่ต้องเกรงใจ เจิน เรื่องเล็กนิดเดียว!]
เมื่อแน่ใจว่าคุณป้าจะไม่เสียโฉม และยังคงสง่างามอย่างเคย ถังเจินก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก
ขอเพียงคนอื่นไม่ต้องเดือดร้อนเพราะเธอ เธอคิดว่า ถึงเธอกับเหรินเหยียนจิงจะไม่ได้เจอกันอีกเลยในชีวิตนี้ก็ไม่เป็นไร
เธอแค่อยากให้เขาเป็นสุขเสมอ การเรียนราบรื่น หน้าที่การงานก้าวหน้า พ่อแม่สุขภาพดีอายุยืน เป็นที่อิจฉาของคนอื่น
พระเอกก็ควรจะภูมิฐานและยอดเยี่ยมเช่นนี้ตลอดไป
ถังเจินพูดเบาๆ ว่า “อาจิง คุณกับคุณลุงคุณป้าจะต้องไม่เป็นไรนะ”
เธอพูดเบาเสียจนเหรินเหยียนจิงไม่ได้ยินว่าเธอพูดอะไร
แต่เหรินเหยียนจิงไม่เคยอยากพลาดคำพูดใดๆ ของเธอเลย
เขาเซ้าซี้ถาม “เมื่อกี้ที่รักพูดว่าอะไรนะ ฉันฟังไม่ทัน”
ถังเจินหัวเราะเบาๆ “ไม่มีอะไรหรอกอาจิง ไม่ต้องใส่ใจ”