วันพิธีรับปริญญา ท้องฟ้าปลอดโปร่งไร้เมฆ
ถังเจินสวมชุดราตรีแวววาวสวยงามด้านใน ด้านนอกสวมชุดครุยดำ ถูกเพื่อนร่วมชั้นต่างคนต่างดึงไปถ่ายรูปด้วย แม้จะเรียนร่วมกับเพื่อนใหม่เพียงครึ่งเทอม แต่ถังเจินเข้ากับเพื่อนใหม่ได้ดีมาก
ทุกคนต่างอวยพรซึ่งกันและกัน
เมื่อเข้าสู่หอประชุม บัณฑิตเข้าแถวรอขึ้นเวทีตามลำดับ เมื่อถึงคิวของถังเจิน รูปบัตรและโรงเรียนที่เธอสอบติดก็ปรากฏบนจอใหญ่บนเวที
ภาพหลุดออกมา เสียงอุทานก็ดังลั่นไปทั่วบริเวณอีกครั้ง
แม้แต่รูปบัตรธรรมดาที่สุด ก็ยังสวยขนาดนั้น
111 ชมอีกแล้ว [เจิน เธอคือน้องแมวที่สวยที่สุดในโลก!]
ในเวลานี้ พิธีกรบนเวทีประกาศเสียงดังเป็นจังหวะ “ถังเจิน มหาวิทยาลัยเอช คณะศิลปกรรมศาสตร์”
ท่ามกลางเสียงปรบมือของทุกคน ถังเจินยกชายชุดราตรีขึ้นเดินขึ้นเวที เดินไปหาอธิการบดี ให้อธิการบดีจัดหมวกครุยให้ จากนั้นรับประกาศนียบัตรจากอาจารย์อีกท่าน สุดท้ายทั้งสามคนถ่ายรูปร่วมกันบนเวที
เมื่อได้รับประกาศนียบัตรและถ่ายรูปเสร็จ ถังเจินก็จบการศึกษาอย่างแท้จริง
หลังพิธีรับปริญญาจบลง ถังเจินไม่ได้ยินเสียง 111 พูด จึงอดถามไม่ได้ “สามเส้น ทำไมเธอไม่พูดอะไรล่ะ?”
111 รีบพูดทันที [เจิน ฉันกำลังถ่ายวิดีโออยู่]
[ทุกวินาทีที่เกี่ยวกับเธอในวันนี้ ฉันบันทึกไว้หมดแล้ว ต่อไปอยากดูเมื่อไหร่ก็ดูได้]
ถังเจินยิ้มตาหยี “ขอบใจนะ สามเส้น”
สามเส้นพูดด้วยความจริงใจ [เจิน สุขสันต์วันจบการศึกษา!]