ห้าปีต่อมา
ภายในห้องนอนหลักอันกว้างขวาง ถังเจินพลิกตัวอย่างขี้เกียจ พลางฟังเสียงประกาศที่คุ้นเคยในหัว [ภารกิจที่แปดสิบเก้า: พาพระเอกไปนอนที่ห้องหนังสือ เสร็จสิ้นแล้ว]
แต้มชีวิต +1
ภารกิจเสร็จสิ้นไม่นาน เธอก็รู้สึกว่าที่นอนข้างกายบุ๋มลง วินาทีถัดมา เธอก็ถูกโอบกอดเข้าในอ้อมแขนอันอบอุ่น
ถังเจินใช้มือดันใบหน้าของเหรินเหยียนจิงออก พลางออดอ้อน "คุณเพิ่งไปนอนที่ห้องหนังสือได้ห้านาทีเอง"
เหรินเหยียนจิงเอียงศีรษะเล็กน้อย หลบมือของเธอ แล้วจูบลงบนแก้มข้างของเธอ "คุณภรรยา ห้านาทีก็ยาวนานมากแล้ว"
หลายปีมานี้ ทั้งสองต่างเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูดถึงการมีอยู่ของภารกิจ ทุกภารกิจลุล่วงไปได้ด้วยความร่วมมือของเหรินเหยียนจิง บางครั้งถังเจินก็อยากถามเหรินเหยียนจิงว่าเขารู้เรื่องภารกิจหรือไม่
แต่เพราะข้อจำกัดบางอย่าง เธอจึงถามออกไปไม่ได้ แต่ด้วยสติปัญญาและความไวในการสังเกตของเหรินเหยียนจิง เธอเดาว่าเขาต้องเดาอะไรออกบ้างแล้ว
ตั้งแต่ได้รับแสงนางเอกมา ความถี่ของภารกิจก็ลดลงมาก ห้าปีผ่านไป ก็มีภารกิจเพิ่มขึ้นแค่ห้าสิบภารกิจ
ตอนนี้ความถี่ของภารกิจแทบจะคงที่ โดยทั่วไปหนึ่งเดือนครึ่งจะมีภารกิจหนึ่งอย่าง
เช่นภารกิจวันนี้ ก็คือพาพระเอกไปนอนที่ห้องหนังสือ
เหรินเหยียนจิงไปนอนที่ห้องหนังสือจริง ๆ เขาปูที่นอนไว้ในห้องหนังสือ เธอก็ช่วยเอาผ้าห่มไปให้ ผลปรากฏว่าเขาอยู่ในห้องหนังสือได้แค่ห้านาทีก็กลับมาอีกครั้ง
111 อดไม่ได้ที่จะวิจารณ์ [เจิน คุณกับสามีของคุณเรียนรู้วิธีผ่านภารกิจอย่างรวดเร็วได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว]
[สามเส้นฉันตอนนี้ เป็นเพียงส่วนหนึ่งในเกมของพวกคุณเท่านั้น]
ถังเจิน: ...
หลายปีมานี้ สามเส้นก็เริ่มชอบหยอกล้อเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ
หลายปีนี้ เธอสะสมแต้มชีวิตและแต้มแลกเปลี่ยนได้ไม่น้อย
ตั้งแต่เธอทะลุมิตินิยายมา นิยายต้นฉบับเล่มนี้สำหรับเธอไม่ใช่นิยายอีกต่อไป แต่เป็นโลกที่มีชีวิตชีวา
ครั้งหนึ่งเธอฝันว่าเห็นนักเขียนพูดด้วยความพึงพอใจ "เป็นผลงานที่สมบูรณ์แบบจริง ๆ พระเอกนางเอกจะต้องมีความสุขตลอดไปแน่นอน"