ถังเจินกำลังปรึกษากับระบบว่าจะพูดกับพระเอกเรื่องการเลิกราอย่างสุภาพยังไงดี ขณะเดียวกัน ลูกพี่ลูกน้องของเหรินเหยียนจิงกำลังแชร์เรื่องซุบซิบของเขาในกลุ่ม
เหรินเยียนเอ๋อร์: "ดึกดื่นยังต้องมาเป็นคนส่งสาร บอกให้เสี่ยวถังอย่าเมินอาจิง ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"
เหรินเยี่ยนหลี่: "พี่สาว มีอะไรสนุกๆ แบบนี้ด้วยเหรอ"
เหรินเยียนเอ๋อร์: "อาจิงไปทำให้เสี่ยวถังโกรธเข้าแล้วล่ะ ตัวเขาไม่อยู่ เลยต้องใช้ให้ฉันไปง้อ พี่ก็ช่วยได้แค่นี้แหละอาจิง"
ผู้ใหญ่ในกลุ่มที่อายุมากหน่อยพูดขึ้นมา: "เด็กสาวคนนี้อาศัยความเอ็นดูทำตัวเหลิงไปหน่อยมั้ง?"
เหรินเยียนเอ๋อร์รู้ว่าผู้สูงอายุบางคนไม่เข้าใจ เลยรีบอธิบายแทนเหรินเหยียนจิง: "เสี่ยวถังไม่ได้เหลิงเพราะความเอ็นดูนะคะ เธอนิสัยดีมาก คุณปู่ซานไม่รู้เลยว่าเธอสวยแค่ไหน จริงๆ นะ พอเห็นเธอทีไรอารมณ์ฉันดีขึ้นมาทันที สาวสวยขนาดนี้ จะงอแงหน่อยก็เข้าใจได้เลยค่ะ"
ไม่งั้นถึงแม้จะได้รับคำขอร้องจากเหรินเหยียนจิง เธอก็ไม่แน่ใจว่าจะยอมออกมาตอนดึกๆ แบบนี้หรือเปล่า
เหรินเยี่ยนหลี่: "ผมเป็นพยานได้เลย พี่สะใภ้เป็นคนที่สวยที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา"
เหรินเยียนเอ๋อร์: "ครั้งแรกที่ฉันเจอเธอ ฉันยังคิดเลยว่ามีคนที่หน้าตาดีขนาดนี้ได้ด้วยเหรอ? ฉันคิดว่าไม่มีใครทำให้ฉันตะลึงไปมากกว่าเธอแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะมีคนที่ทำให้ตะลึงได้มากกว่าเดิม นั่นคือตอนเจอเธอครั้งที่สอง"
ใครจะเชื่อว่าเสี่ยวถังเป็นคนที่สวยที่สุดอยู่แล้ว แต่ยังเป็นคนที่ดูแล้วยิ่งดูยิ่งสวย ประเภทที่ยิ่งดูยิ่งน่ามอง