ตอนที่ถังเจินเดินออกมา หลีหร่านเพิ่งวิ่ง 800 เมตรเสร็จพอดี
มีนักกีฬาทั้งหมดสิบแปดคน ตอนแรกเธอตกอยู่อันดับสุดท้าย แต่หลังจากวิ่งไปได้ครึ่งรอบ เธอก็เริ่มเร่งฝีเท้า จากอันดับที่สิบแปด เธอไล่ขึ้นมาทีละน้อย ค่อยๆ กลายเป็นอันดับที่สิบห้า สิบสี่ สิบสาม แล้วก็เข้าไปติดสิบอันดับแรกได้ในที่สุด
ตอนนี้เสียงเชียร์ในสนามดังกระหึ่มเป็นพิเศษแล้ว
การไล่ตามจากข้างหลังแบบนี้ มันทำให้เลือดเดือดขึ้นมาจริงๆ
เพื่อนร่วมชั้นของหลีหร่านยิ่งกว่าใคร พวกเขาตะโกนเชียร์เธออย่างบ้าคลั่ง
หลีหร่านก็ไม่ทำให้พวกเขาผิดหวัง เธอเริ่มไล่จากอันดับที่สิบอีกครั้ง ไล่ขึ้นไปจนถึงอันดับที่เก้า ที่แปด แล้วก็อันดับที่สี่
ถึงตอนนี้ การแข่งขันเข้าสู่ช่วงสุดท้ายของการวิ่งสปรินต์แล้ว
เธอไม่เก็บแรงไว้แล้ว แต่ทุ่มเทพลังทั้งหมดที่มีออกมา
จนกระทั่งการแข่งขันครั้งนี้ เพื่อนร่วมชั้นหลายคนถึงได้รู้ว่าเธอขายาว แรงระเบิดดีมาก และเวลาวิ่งเธอมุ่งหน้าไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้ง
ประธานฝ่ายกีฬาหน้าตกตะลึงพูดกับเพื่อนข้างกายว่า “ปีที่แล้วเธอไม่ลงแข่งรายการไหนเลยเหรอเนี่ย! เสียของชัดๆ! ไม่มีใครบอกฉันเลยว่าเธอวิ่งเก่งขนาดนี้!”
“ตอนทดสอบสมรรถภาพร่างกายเธอก็ไม่ได้ดุดันขนาดนี้นี่นา คงจะซ้อมหนักมาเมื่อเร็วๆ นี้มั้ง”
หลีหร่านยังคงแซงหน้าต่อไป
เธอแซงจากอันดับที่สี่ขึ้นไปเป็นอันดับที่สาม อันดับที่สอง...
แล้วเธอก็แซงคู่แข่งคนสุดท้าย ทะยานข้ามเส้นชัยเป็นคนแรก!
ตอนที่เธอได้ที่หนึ่ง เสียงเชียร์ก็ดังสนั่นไปทั้งสนาม