จริง ๆ แล้วเธอไม่ควรได้ยินข่าวคราวของพระเอกอีกต่อไป แต่ถังเจินกลับเห็นข่าวของเขาที่ไหนก็ได้
จริง ๆ แล้วพวกเขาไม่ควรได้เจอกันอีก แต่ใครจะคิดว่าในวันที่เธอไปดูการแข่งขันหุ่นยนต์ เธอกลับถูกเจินไกว"จับตัว"ได้...
ตอนที่ยังไม่ได้เปรียบเทียบ เธอก็ยังไม่รู้สึกอะไร พอได้มาเปรียบเทียบแล้ว เธอถึงได้รู้ว่าในช่วงเวลาที่พวกเขาแยกจากกัน จริง ๆ แล้วชีวิตของเธอไม่ได้ลำบากแม้แต่น้อย
ดีกว่าตอนนี้เสียอีก
ตอนนี้ไฟดับเน็ตขาด อะไรก็ดูไม่ได้ เวลาก็ผ่านไปช้าลงอย่างเห็นได้ชัด
เพื่อนร่วมชั้นรอบตัวเธอไม่มีใครปรับตัวกับวันที่ไม่มีเน็ตได้เลย ยิ่งไปกว่านั้นที่ทำให้พวกเขากังวลใจก็คือน้ำป่าไหลหลากครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะหยุดเมื่อไหร่
กิจกรรมฝึกปฏิบัติสามวันที่วางแผนไว้นี้ เนื่องจากน้ำป่าไหลหลากครั้งนี้ ทำให้จังหวะทุกอย่างพังไปหมด
อารมณ์ของผู้คนรอบข้างเริ่มหงุดหงิดมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่จริง ๆ แล้วตั้งแต่มาถึงที่นี่ ถึงตอนน้ำป่ามา จนถึงตอนนี้ ก็เพิ่งจะผ่านไปแค่ 20 ชั่วโมงเท่านั้นเอง
พอรู้จาก 111 ว่าเพิ่งผ่านไปแค่ 20 ชั่วโมง แม้แต่ถังเจินก็อดไม่อยากจะเชื่อ "ไม่ถึงวันเดียวเนี่ยนะ?"
111: [ใช่แล้วค่ะ เจิน ถ้าเธอเหนื่อยก็พักสักหน่อยเถอะนะ]
ตอนกลางคืนเธอนอนไม่ถึงสี่ชั่วโมง
แต่ถังเจินก็นอนไม่หลับ เธอมีเพื่อน มีเพื่อนร่วมชั้น ต่อให้แย่ที่สุดก็ยังมีครูอยู่ด้วย แต่หัวใจของเธอก็ยังคงเหมือนลอยอยู่กลางอากาศ ไร้ที่ยึดเหนี่ยว