เหรินเหยียนจิงเอามือลูบหน้าอกของตัวเอง
ยังเต้นเร็วอยู่
เขามองไปทางถังเจิน "เมื่อคืนที่รักฝันถึงผมไหม?"
ดวงตาของถังเจินยังคงมีความงัวเงียของการเพิ่งตื่นนอนหลงเหลืออยู่เล็กน้อย เมื่อได้ยินคำถาม เธอก็กระพริบตาแล้วตอบว่า "ฝันถึงสิ"
เหรินเหยียนจิงวางมือขวาไว้ใต้ศีรษะ ยิ้มเบา ๆ "ฉันในฝัน..."
ถังเจินนึกถึงคำวิจารณ์ของ 111 แล้วพูดสวนขึ้นมาว่า "ทำหน้านิ่งใส่ฉัน"
เพราะเธอในฝันเจ้าเล่ห์มากเกินไป
เหรินเหยียนจิง: "?"
เดิมทีเขายังอยากจะเล่าให้ถังเจินฟังว่าฝันถึงตอนที่เธอยังเรียนอยู่มัธยมปลาย แต่พอได้ยินคำตอบนี้ เขาก็อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า "ที่รัก ฝันมันตรงกันข้ามกับความจริง"
ใคร ๆ ก็บอกว่าความฝันคือภาพสะท้อนของความเป็นจริง
ปกติเขามีภาพลักษณ์แบบไหนในใจของถังเจินกันแน่?
ถึงกับทำหน้านิ่งไม่แยแสเธอในฝันได้ยังไง?
ตอนนี้ 111 กำลังชมเชยถังเจินอย่างสุดเสียง ชมว่าเธอเล่นสดได้ดีเยี่ยม
[เจิน ถึงแม้ภารกิจที่ 29 จะยังไม่สำเร็จ แต่เธอก็ได้ฝังเมล็ดพันธุ์แห่งความเจ้าเล่ห์ไว้ในใจของพระเอกแล้ว อีกไม่นาน เมล็ดพันธุ์ที่ชื่อว่าความเจ้าเล่ห์นี้จะแตกหน่อเติบโต และในตอนนั้น เขาจะรู้ชัดเจนว่าเธอเป็นนางรองแบบไหน!]
เจ้าเล่ห์ ตื้นเขิน โง่เขลา
ชัดเจนยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ
-
วันนี้เหรินเหยียนจิงมีธุระ
ครูประจำชั้นสมัยมัธยมปลายของเขาชวนเขาไปถ่ายทอดประสบการณ์การเรียนให้รุ่นน้องที่อยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ฟัง ยังไงถังเจินก็อยู่บ้านเฉย ๆ เขาเลยพาถังเจินไปด้วยเลย
โรงเรียนมัธยมที่เหรินเหยียนจิงเรียนอยู่ก็คือโรงเรียนมัธยมสังกัดมหาวิทยาลัยบี
ถังเจินถาม 111 ว่า "สามเส้น ไม่ใช่จะมาเล่นงานเราตามเนื้อเรื่องอีกนะ?"
111 กล่าว [วางใจเถอะเจิน มันจะมีช่วงเวลาผ่อนปรนให้ ก่อนที่เหตุการณ์บังคับตามเนื้อเรื่องครั้งถัดไปจะมาถึง เธอจะต้องแยกทางกับพระเอกได้แน่นอน!]
โรงเรียนมัธยมของเหรินเหยียนจิงเป็นโรงเรียนเก่าแก่อายุร้อยปี ถึงแม้เขาจะจบการศึกษามานานกว่าหนึ่งปีแล้ว แต่รูปถ่ายของเขายังคงถูกติดอยู่บนผนังแห่งเกียรติยศ นอกจากรูปถ่ายของนักเรียนดีเด่นแล้ว ที่นั่นยังมีรูปถ่ายจากกิจกรรมนอกหลักสูตรอีกมากมาย