เช้าตรู่วันต่อมา ฟ้ายังไม่สว่างดี บริเวณหน้าประตูเขตทหารภาคใต้ก็ถูกผู้คนล้อมจนแน่นขนัด
ป้ายผ้า ป้ายคำขวัญ ไมโครโฟน กล้องถ่ายภาพ โดรน ขาตั้งกล้อง อุปกรณ์ถ่ายทอดสด…อุปกรณ์สารพัดกองระเกะระกะราวกับกำลังทำสงคราม
นักข่าวกลุ่มหนึ่งที่อ้างตัวว่าเป็น “สื่อบุคคลที่สาม” สีหน้าตื่นเต้น น้ำเสียงก้าวร้าวคุกคาม บางคนถึงกับสวมหน้ากากแล้วตะโกนว่า
“พวกเราต้องการความจริง!”
“คุณูปการทางสงครามปลอมแปลงไม่ได้!”
“ขอให้หลินจ้านออกมาให้สัมภาษณ์!”
“ช่วยอธิบายที่มาของเหรียญด้วย!”
แพลตฟอร์มกว่าสิบแห่งเปิดถ่ายทอดสดพร้อมกัน ข้อความแสดงความคิดเห็นไหลผ่านอย่างรวดเร็ว “เขาเป็นเทพสงครามจริงหรือ?” “ทหารผ่านศึกจู่ ๆ ก็ได้เป็นหัวหน้าทีม แบบนี้มีเบื้องหลังหรือเปล่า?” “คุณูปการทางสงครามก็เอามาปั่นกระแสได้ด้วยหรือ?”
คำค้นยอดนิยมอันดับหนึ่งและสองของเจียงตงถูก “หลินจ้านปลอมแปลงคุณูปการทางสงคราม” และ “เขตทหารภาคใต้ตอบหรือยัง” ยึดครองไปหมดแล้ว
ไม่นาน โทรศัพท์ในห้องเวรของเขตทหารก็ดังไม่หยุด
“รายงาน!” ทหารเวรนายหนึ่งพุ่งเข้ามาในห้องทำงานของหลินจ้าน “ข้างนอกมีนักข่าวล้อมเต็มไปหมด พวกเขาชูป้ายผ้าตะโกนเรียกชื่อท่าน แถมยังถ่ายทอดสดด้วย! บอกว่าต้องการให้ท่านออกไปชี้แจงครับ”
หลินจ้านขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าแววตาไม่แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาถามเสียงขรึมว่า “ใครเป็นคนจัดการ?”
“ดูไม่ออกว่ามาจากไหนครับ ทั้งหมดเป็นสตูดิโอสื่อออนไลน์ที่จดทะเบียนอยู่ต่างพื้นที่ ไม่ได้อยู่ในความดูแลของกองทัพ”
ทหารเวรก้มหน้ารายงาน “แต่คนมากันไม่น้อย ตอนนี้รบกวนระเบียบปกติของเขตทหารอย่างร้ายแรงแล้วครับ”