รองหัวหน้าคณะกำกับตรวจสอบกู่เจิ้นซานเร่งฝีเท้ามาถึงหน้าประตูเขตทหารภาคใต้ สีหน้าของเขาก็มืดครึ้มลง
กลุ่มคนที่เรียกตัวเองว่าสื่อด้านนอกตั้งแถบผ้า ป้ายสโลแกน กล้องถ่ายวิดีโอ และขาตั้งถ่ายทอดสดไว้เต็มไปหมด ท่าทางดูมุ่งร้าย
ทีมยามรักษาความปลอดภัยและยามรักษาความปลอดภัยของเขตทหารตั้งแนวกั้นไว้แล้ว แต่คนกลุ่มนั้นยังคงตะโกนโวยวายไม่หยุด
กู่เจิ้นซานเดินตรงไปหาหลินจ้าน กดเสียงต่ำมาก “ท่านหัวหน้าคณะหลิน ผมเห็นสถานการณ์แล้ว จะให้ผมสั่งสลายฝูงชนเดี๋ยวนี้ไหมครับ
ผมสามารถดำเนินการในนามรองหัวหน้าคณะกำกับตรวจสอบได้ หากมีความรับผิดชอบอะไร ผม กู่เจิ้นซาน จะรับไว้คนเดียว”
พูดถึงตรงนี้ แววตาของเขาก็มุ่งมั่น มือทั้งสองกำหมัดแน่น
ทหารหลายคนในทีมยามรักษาความปลอดภัยเห็นกู่เจิ้นซานมาถึง ก็ฮึกเหิมขึ้นทันที ต่างรอฟังคำสั่งจากเขา
กลุ่มสื่อผลักกันไปมา สถานการณ์ดูท่าจะปะทุเป็นการปะทะอยู่รอมร่อ ความตึงเครียดค่อย ๆ เพิ่มสูงขึ้น
หลินจ้านยืนนิ่งอยู่บนขั้นบันได หลังตรงแน่ว เมื่อได้ยินคำขอของกู่เจิ้นซาน
เขาค่อย ๆ เงยหน้ามองอีกฝ่าย แววครุ่นคิดวูบผ่านดวงตา ครู่หนึ่งจึงส่ายหน้าเบา ๆ “ไม่ต้อง การสลายฝูงชนมีแต่จะเปิดช่องให้พวกเขาหยิบไปพูดต่อยอด กล่าวหาว่าเขตทหารของเรากลัวความจริง”