“รายงานหัวหน้าทีม!”
นายทหารเวรผลักประตูเข้ามา สีหน้าเคร่งเครียด
“พูดมา”
หลินจ้านไม่เงยหน้า สายตายังคงจับจ้องเอกสารของกลุ่มตรวจการในมือ
“หัวหน้าคณะ ตั้งแต่บ่ายวันนี้ เว็บไซต์ท้องถิ่นของเจียงตง เว็บบอร์ด บัญชีทางการบนไวแชท รวมถึงแพลตฟอร์มสื่อออนไลน์ท้องถิ่นอีกหลายแห่ง
จู่ ๆ ก็มีบทความชุดหนึ่งเผยแพร่ออกมาพร้อมกัน...” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง “บทความทั้งหมดตั้งคำถามถึงที่มาของเหรียญเกียรติยศของท่าน บางชิ้นเขียนอย่างละเอียดด้วยว่า
เหรียญเกียรติยศบางเหรียญไม่มีบันทึกคุณูปการทางสงครามที่สอดคล้องกันเลยแม้แต่น้อย สงสัยว่าท่าน...ปลอมแปลงคุณูปการทางสงคราม”
ปัง!
หลินจ้านปิดแฟ้มเอกสารอย่างแรง เงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกริบราวกับคมมีด
“อะไรนะ?”
“เราล็อกไอพีต้นทางได้แล้ว ยืนยันได้เกือบแน่ชัดว่านี่เป็นการโจมตีทางอินเทอร์เน็ตที่มีการจัดตั้งเป็นขบวนการ”
“รายงานขึ้นไปหรือยัง?”
“ส่งเรื่องให้กลุ่มตรวจการฝ่ายทหารแล้วครับ แต่...ตอนนี้ข่าวแพร่ไปทั่วอินเทอร์เน็ตแล้ว ในช่องแสดงความคิดเห็นมีแต่คำกล่าวหาใส่ร้ายอย่าง ‘เทพสงครามตัวปลอม’ กับ ‘เกาะคนมีอำนาจเพื่อโกยความดีความชอบ’”
ขณะนั้นเอง ยามด้านนอกเคาะประตูแล้วเดินเข้ามา “รายงาน! ผู้บัญชาการสูงสุดโทรมาครับ”
หลินจ้านรับโทรศัพท์ ยังไม่ทันเอ่ยปาก เสียงโกรธเกรี้ยวของผู้บัญชาการสูงสุดก็ดังมาจากปลายสาย “หลินจ้าน! ฉันเพิ่งเห็นโพสต์ไร้สาระนั่น! เหลวไหลสิ้นดี!”
“ครับ”
“ปลอมแปลงเหรียญเกียรติยศอะไรกัน? ล้อเล่นหรือไง? ตอนนั้นนายต่อสู้กับข้าศึกบนที่ราบสูง จับหัวหน้าพวกมันเป็น ๆ เหรียญเกียรติยศนั่นฉันเป็นคนมอบให้เอง จะปลอมได้ยังไง?”